ในตอนนี้ขอถ่ายทอดเรื่องราวของผู้คนในถนนสายศรัทธาตามสนามพระรากหญ้า



เป็นแง่มุมของการตรวจสอบค้นหาพระแท้



วิธีมาตรฐาน คือการลงกล้องส่องตำหนิเนื้อหา



แต่ยังมีอีกหลายวิชาที่เกินกว่าสามัญชนอย่างเราจะพิสูจน์ทราบได้



มองเป็นเรื่องหนุกๆ ขำๆ งมงายหรือน่าสนใจน่าศึกษา ต้องลองพิจารณาดูครับ



จับพลัง : การตรวจสอบพุทธานุภาพ ของพระเครื่องฯ ด้วยสัมผัสพิเศษ



นานมาแล้ว พร้อมๆ กับการกำเนิดวงการพระเครื่องฯ



จะมีบุคคลกลุ่มหนึ่งซึ่งชอบตรวจสอบความขลัง-พลังพุทธานุภาพในองค์พระและเครื่องรางด้วยการ 'จับพลัง'



ถ้าชิ้นไหนมีความแรงเป็นที่น่าพอใจก็จะถือว่าควรค่าแก่การอาราธนา พากันเช่าหามาไว้ใช้บูชา เป็นวิธีที่แตกต่างอย่างไม่ได้รับการยอมรับจากสังคมเซียน



ถูกมองว่าเพี้ยน ถูกล้อเลียนลับหลัง เม้าธ์กันมันปาก



แต่ผมไม่ชอบสรุป วิพากษ์ใคร



ตรงข้าม...กลับปล่อยให้มันเป็นไป ทั้งติดตาม-สังเกต-เฝ้าดู-ใคร่รู้ ด้วยใจที่เปิดกว้าง



ผมพบว่าเซียนบางท่าน-นักสะสมบางราย ยังแอบเช็กและเล่นพระด้วยวิธีนี้อย่างเงียบๆ



เคยเห็นมั้ยครับประเภท เซียนลูกดิ่ง เซียนคืบ เซียนกำ



ต้องขอย้ำว่าเรื่องดังกล่าว มีทั้งกลุ่มที่เชื่อมั่นศรัทธา และบรรดามิจฉาชีพ นักต้มตุ๋น



จากการพูดคุยกับเซียนรุ่นเก่าหลายท่านได้ความว่า...



'เซียนลูกดิ่ง' จะใช้ลูกดิ่งอันเล็กๆ หน้าตาคล้ายกับที่เค้าใช้ในงานก่อสร้างมาจี้-จ่อที่องค์พระเพื่อตรวจจับ



ถ้าลูกดิ่งขยับแล้วควงหมุน แปลว่าเป็นพระมีพลัง



มากน้อยแล้วแต่แรงเหวี่ยง



'เซียนคืบ' จะใช้วิธีกางมือข้างถนัดข้างหนึ่ง เหยียดให้ตึงสุดแล้ววัดคืบจากข้อพับข้อศอกถึงปลายนิ้วกลางของแขนอีกข้างหนึ่ง



วัดได้ 2 คืบ และจะวัดกัน 2 ครั้ง เปรียบเทียบกัน



ครั้งแรก มือของแขนที่ถูกวัดจะว่างเปล่า วัดได้ขาดเล็กน้อย เอื้อมได้ไม่สุดไปไม่ถึงปลายนิ้วกลาง



ครั้งที่สองต้องวางพระไว้บนมือ ถ้าเป็นพระแท้ล่ะก็...พอดีเป๊ะ!



'เซียนกำ' วิธีนี้ผู้จับต้องฝึกจิตจนสามารถสัมผัสและอ่านพลังได้



โดยกำพระไว้ในมือ ตั้งสมาธิให้กระแสถ่ายเทออกมา สะท้อนพุทธคุณในลักษณะต่างๆ ที่ไม่เหมือนกัน



อาการหนึ่งซึ่งเห็นบ่อยๆ คือผู้จับจะขนลุก...ผิวเป็นหนังไก่ ไล่จากมือไปจนทั่วทั้งแขน



แม้นว่าไม่เคยรู้จักหรือซ่อนพระไม่ให้เห็น ก็บอกได้ว่าเป็นพระยุคใหม่หรือพระเก่า มีพลังแรงหรือเบา เข้าข่ายเก๊หรือแท้



แม้พระที่เจ้าของเอาแต่เก็บไม่ค่อยอาราธนามาใช้ก็ยังบอกได้ เนื่องจากพลังจะแผ่ช้ากว่าปกติ



ที่ชวนปวดหัวคือ...พระเก๊ก็มีพลัง!



แม้กระทั่งรูปถ่ายไม่ได้เสกของหลวงพ่อ-หลวงปู่-ครูบาอาจารย์



เหตุเพราะรูปเคารพจะมีความศักดิ์สิทธิ์ในตัวแต่พลังจะไม่สม่ำเสมอ ต่างกับพระที่ผ่านการอธิษฐานจิต-ปลุกเสกโดยคณาจารย์



มีพี่ที่นับถือท่านหนึ่ง เป็นอดีตกัปตันเรือเดินสมุทร



ภรรยาท่านเป็นแม่บ้านที่หมั่นปฏิบัติภาวนา



วันนึงมีอาจารย์ฆราวาสแนะวิชาจนภรรยาพี่เค้าสัมผัสพลังศักดิ์สิทธิ์นี้ได้ แต่ไม่สามารถแยกแยะ



จนมีโอกาสไปกราบเรียนถาม 'หลวงปู่คำพัน โฆษปัญโญ' ที่จ.นครพนม



ท่านจึงเมตตาอธิบายความหมายของพลังพุทธคุณในลักษณะต่างๆ อย่างย่อๆ ไว้ดังนี้...



'กระแสเย็น' คือ เมตตา มหาลาภ



'กระแสแสบ' คือ แคล้วคลาด ขับไล่ผี



'กระแสร้อน' คือไล่ผี มีอำนาจ



'กระแสปวด' คือ คงกระพัน



'รู้สึกเหมือนเข็มแทง' คือ คงกระพัน



'ตึงตามร่างกาย' คือ มหาอุด



'ลักษณะหมุนรอบกาย' คือ คุ้มครอง-แคล้วคลาด



ผมไม่อยากให้งมงาย แต่แนะนำให้พิสูจน์



เพราะทุกคำพูดถ้าจริง กี่ครั้งต้องเหมือนเดิม



คล้ายลิ้นที่ชิมรสน้ำปลา กี่ครั้งคำตอบยังต้องเค็มเหมือนเก่า



ฉันใดฉันนั้น เคยบอกว่าพระองค์ไหนเป็นเช่นไร จับพลังครั้งใหม่ก็ไม่น่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง



ตรวจสอบพระแล้วก็ควรตรวจสอบคน...ยุติธรรมดี

แหล่งข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด