อะไรที่ว่า "ง่าย" มัก "ยาก" เสมอ

เป็นสัจธรรมประจำโลกมนุษย์ที่บูดเบี้ยวใบนี้มาเนิ่นนาน

ลองสำรวจรอบๆ ตัวแล้วคุณจะเห็นด้วยกับผม

เรื่องราวในคอลัมน์ตอนนี้น่าจะเป็นตัวอย่างนึงที่เห็นเด่นชัด



มีความหมายคล้ายๆ กันกับคำว่า "แท้ตาเปล่า"

จึงขออนุญาตเหมามาเล่าควบในตอนเดียวกัน

สองคำศัพท์ในฝันที่เหล่านักล่าความศรัทธาถวิลหาอยากได้ยิน ยามเมื่อยื่นพระในคอให้เซียนส่อง

ฟังแล้วชุ่มชื้น-ฉ่ำหัวใจ มันไม่ต่างอะไรกับคำชม มีค่าหาฟังได้ไม่ง่ายนัก

การที่จะได้ยินคำแบบนี้ เชื่อแน่ว่าหลายคนต้องผจญภัย เสียใจและเสียทรัพย์กับพระเก๊มา...นับครั้งไม่ถ้วน

เหมือนกับคอลัมน์นี้ ที่กว่าจะได้นำเสนอศัพท์พระแท้ ก็ยังต้องแปลศัพท์พระเก๊มาให้อ่านจน...นับไม่ทัน

เหรียญทองแดงจะกลายเป็นโลหะที่แสนแพง ก้อนดินเผาแดงๆ จะแปลงสถานะเป็นสมบัติล้ำค่า ก็เพราะประโยคทำนองนี้แหละจร้า



จึงกว่าที่ "แท้ดูง่าย" นี้จะหลุดจากปากเซียน ก็ต้องพิถีพิถันกันซักหน่อย

ต้องคอยตรวจสอบพระอย่างรอบคอบ ไม่หละหลวมผลีผลาม

ระมัดระวังทั้งความผิดพลาดและ...ผิดใจ!

สเต็ปเซียนที่คร่ำหวอดจะมีพื้นฐานที่เคร่งครัด อะไรก่อนอะไรหลัง ยึดมั่นเป็นขั้นเป็นตอน...ตามลำดับ

อันดับแรก...จะกวาดมองด้วยตาเปล่าๆให้เห็นภาพรวมๆ ทั้งเรื่องธรรมชาติและขนาดขององค์พระ

สอง...ต้องตามด้วยคำถามกันภัยว่า "พระใคร" หรือ "ซื้อใครมา" เพื่อพิจารณาเลือกวิธีปฏิบัติให้เหมาะสม

สาม...สัมผัสพระเพื่อซึมซับความรู้สึกอย่างประณีต...ระวัง ชั่งน้ำหนัก-ความหน่วงที่คุ้นเคย



บางเซียนหลับตาคลำ ยังบอกได้เลยว่าพระอะไร ใช่-ใกล้เคียงหรือ...เก๊

ฉะนั้นถ้าพระจะแท้จึงมักต้องแท้ตาเปล่า-ดูง่ายตั้งแต่แรกเห็น นับเป็นขั้นตอนสำคัญยิ่งกว่าการลงกล้อง

เพราะการส่องพระด้วยเลนส์ขยาย ส่วนใหญ่จะใช้เพื่อเพ่งรายละเอียดที่สายตาปกติมองไม่ชัด

หรือมีประเด็นความพิรุธที่สะดุดตา-ขัดใจให้ต้องพิสูจน์-พินิจพิเคราะห์

โดยเฉพาะเรื่องการล้าง-เช็ด-ทำผิว-บิลด์-อุด-ซ่อม ฯลฯ

จนเรียบร้อยมั่นใจพร้อมปะฉะดะจึงค่อยเอ่ยปากว่า..."แท้ดูง่าย"

แต่ก็อีกนั่นแหละ ถ้าไม่รักกันจริง คำวินิจฉัยแบบนี้ก็มุสากันได้

อย่างกรณีที่บางคนพลาดท่า ซื้อพระเก๊แล้วนำไปแห่

แต่เค้าดันรู้-จำกันได้ทั้งสนามว่าพระองค์นั้นเป็นของ "ใคร" ขายมา จะโดยเจตนาหรือไม่...ไม่รู้

ซึ่งเซียนส่วนใหญ่มักจะไม่อยากแกว่งเท้าหาเสี้ยน

ธุระไม่ใช่ สู้เนียนๆ ลื่นไหลไปเลยดีกว่า

อาจมีบ้างที่ทำกันเป็นทีม ส่งลูกรับไม้กันเป็นทอดๆ

ซื้อคนนี้แล้วแกล้งพาไปแห่คนนั้น พวกกันทั้งแก๊งก็ยังมี

"แท้ดูง่าย" จึงสามารถพูดให้กับพระเก๊แทบทุกองค์แบบหน้าตาเฉย

ยิ่งถ้าไม่เคยมีความสัมพันธ์ทางการค้าใดๆ ก็ยิ่งมั่วได้ง่าย เพราะไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบ



ทางที่ดี...ถ้ารักจะเล่นพระให้สนุกสนาน ก็ควรหมั่นศึกษาเอาไว้บ้าง จะได้ไม่กลายพันธุ์ไปเป็น...หมู!

นอกจากนี้เรายังพบเห็นกันบ่อยๆ ที่ชอบโปรยข้อความว่า "แท้ดูง่าย"

ประกาศขายในเว็บ-ในแมกกาซีนพระเครื่องฯ ทั้งหลาย แต่ไม่ยักจะดูง่ายจริงๆ ซะกะหน่อย

ก็คงฝอยๆ โม้ๆ แบบ "มักง่าย" ไปเรื่อย

อย่างไรก็ตาม ที่ว่า "ง่าย" ทั้งหมดนั้น ก็เป็นง่ายของเซียนเค้าฝ่ายเดียว...เราไม่เกี่ยว

มือใหม่แรกเข้าวงการประเดี๋ยวเดียว ยังไงก็ดูไม่ออก

บอกได้คำเดียวว่า "งง" แน่ๆ

ก่อนจากฝากตอกย้ำซ้ำกันอีกที..."พระแท้มีน้อยกว่าพระเก๊" นะจ๊ะ

เราจึงมักได้ยินคำพูดในทางตรงกันข้ามซะมากกว่า ว่า..."เก๊ตาเปล่า-เก๊ดูง่าย"

แต่ที่ร้ายเข้าไปอีกก็คงเป็นงานฝีมือประเภท "เก๊ดูยาก"

จัดหนักแบบเนี้ย...ตายง่าย-รอดยาก!

แหล่งข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด