ยุคสมัยเปลี่ยนแปลงมักเกิดศัพท์สแลงประจำยุค โดยเฉพาะในหมู่วัยรุ่น แบบที่คุณนักภาษาศาสตร์ ชอบวิจารณ์ว่า...วิบัติ-ผิดเพี้ยน

ชุมชนเซียนก็ใช่ย่อย ทยอยส่งศัพท์แหม่งๆ มาให้ใช้กันสนุกสนาน

ตัวอย่าง "ปลาร้า" ในตอนนี้ก็เป็น ฝีปากของน้องๆ เซียนรุ่นใหม่

ลัดคิวเขียนมาให้อ่าน เชิญรับประทานได้เลยครับ

ปลาร้า : ไม่ดี มีความหมายในทางลบ

ว่ากันถึงสุดยอดเมนูแนะนำของส้มตำก็ต้อง...ตำปูปลาร้า

เปิบกันเริงร่า แซบอีหลี...เหงื่อ แตก

เคล็ดลับความอร่อยอยู่ที่ "ปลาร้า-ปลาแดก" ของชาวอีสาน

แต่ที่เหลือรับประทานคือ...กลิ่น

เวลาเอ่ยถึงจึงเหมือนดูหมิ่นดู แคลน มีความหมายอยู่ในแดนลบ ประมาณว่า อี๋... ปลาร้า

เป็นเพราะจุดเด่นเรื่องความอบอวลชวนสลบ หึ่งๆ-เน่าๆ

แต่เค้าก็นิยมกันทั้งบ้านทั้งเมือง แถมเถียงเคืองๆ ว่า...หอม

ที่จริงปลาร้าไม่ใช่ชื่อสายพันธุ์

แต่คือการนำปลาหลากชนิดมาหมักเกลือใส่ข้าวคั่วใช้เป็นเครื่องจิ้ม

เป็นวิธีการถนอมอาหารแบบภูมิปัญญาบ้านๆ

ฝรั่งเองก็มี เรียกกันว่าปลา "แอนโชวี่" (Anchovy)

บางคนยี้ปลาร้า แต่กลับถามหาปลาหมักนอกราคาแพงในร้านอาหารอิตาเลียน...เหอๆ

ที่สนามพระติดแอร์ย่านงามวงศ์วาน ก็เอ่ยถึงปลาร้ากันทุกบ่อย

หะแรกฟังแล้วพลอยคิดไปว่าเป็น "ปลาล้า" คือปลาที่ว่ายน้ำเหนื่อย (ฮา)

แต่จริงๆ ก็คือ "ปลาร้า" นี่แหละ แต่ถูกแผลงเป็นสแลงแสดงความรู้สึกด้านเหม็น... ไม่ปลื้ม

แอบขอยืมมาใช้เหน็บ-นินทา ตามประสา...เยาวเซียน

แปลได้เข้าข่ายหลายกรณี ล้วนมีที่มาจากพฤติกรรม-นิสัยในทางไม่สง่า

รวมความว่า...ห่วยแตก-แย่มาก-ไม่ไหว-ไม่น่ารัก-น่าเบื่อ...ฯลฯ

เป็นได้ทั้งคำนาม คำกริยา และคำวิเศษณ์ แล้วแต่อารมณ์ที่จะนำไปใช้...ไม่มีกติกา

จะขออธิบายด้วยปลาร้าสัก 4 ตัวพอให้ได้กลิ่น...

1.เก๊ปลาร้า...คือเก๊แบบห่วยแตก

หมายถึงพระเก๊ที่ใครๆ รู้ทันกันหมดแล้วทั่วบ้านทั่วเมือง

ฝีมือระดับกระจอกแต่ก็ยังสู้พยายามจะเอามาหลอกขาย

เข้าข่ายไร้ศิลปะ น่าอิดหนาระอาใจ จนต้องแจก...ปลาร้า

2.ซื้อปลาร้า...คือซื้อไม่ดี

หมายถึงการซื้อพระของเซียนนิสัยเสีย... ไม่ใจ

ชอบเจรจาต่อรองจุกจิกจู้จี้ ทั้งที่ตกลงราคากันเรียบร้อยตั้งแต่ชาติก่อน

นิสัยหยุมหยิม ซื้อพระหยั่งกะซื้อผัก เนี่ยแหละปลาร้า...เค็ม!

3.สวดปลาร้า...คือไม่ซื้อแล้วยังสวด

คือพวก Window-shopping ที่ชอบเดินดูพระหาวิชา โดยไม่มีเจตนาจะเช่า

วางฟอร์มเป็นสนใจสอบถาม เสร็จแล้วก็ตามด้วยการสวด-ติติงพระ...เตรียมชิ่ง

ปลาร้าแนวนี้ชอบแกล้งต่อราคาแบบหั่นแหลก ประเภทฟังแล้วมีการแจกของไล่หลัง

ไม่มีตังค์แถมองุ่นเปรี้ยว เที่ยวปลาร้าไปเรื่อย

4.ขายปลาร้า...คือขายด้วยวิธีแทงคนข้างหลัง

เป็นพฤติกรรมที่น่ารังเกียจ ชอบเหยียบย่ำพระของชาวบ้านแบบลับหลัง-หลังไมค์

บางครั้งแอบต่อสายกับลูกค้าของเซียนท่านอื่น ใส่ความเค้าอยากได้เอามาเป็นขาประจำซะเอง

ลอบให้ข้อมูลแบบหวังดีประสงค์ร้าย...ไร้จรรยาบรรณ

พอถามถึงพระตัวเองก็จะ...ขั้นเทพ-สวยแชมป์-แชมป์ออฟเดอะแชมป์

ไม่อยากให้ใครได้ดีเกินหน้า จัดเป็นปลาร้า... ร้าวระดับวงการ

ทั้งหมดนี้คือบรรดาปลาร้าที่แหวกว่ายในสายธารแห่งศรัทธาวาณิช

เซียนทั่วไปไม่มีใครคิดอยากเข้าใกล้-เกี่ยวข้อง มีแต่จ้องจองกฐิน...สามัคคีบาทา

รักจะเป็นเซียนทั้งทีก็ควรให้มีแต่คนเค้ารักเคารพ

ปฏิบัติตนให้ครบ คือ...คิดดี พูดดี ทำดี มีมารยาท

รับรองไม่ถูกปรามาส-ประณามเป็นปลาหมักเหม็นโฉ่

ความดีจะทำให้มีแต่คนรัก-เมตตา-ศรัทธา-ยกย่อง

เป็น "ปลาหลั่นล้า" เริงร่ามหานิยม...ฮิ้ว!

แหล่งข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด