พระเหนือพรหม หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ
คอลัมน์ มุมพระเก่า
อภิญญา
 |
เป็นเวลานานแล้วที่ "หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ" พระวิปัสสนาจารย์ชื่อดังแห่งวัดสะแก อ.อุทัย จ.พระนครศรีอยุธยา
ถึงจะมรณภาพอำลาจากลูกศิษย์ลูกหาไป แต่วันเวลาที่ยาวนานไม่อาจเปลี่ยนความรู้สึกในทางดีที่มีต่อท่าน ภาพของพระเถระใจดี มีเมตตา เก่งกล้าในวิชา ยังคงโดดเด่นไม่จางหาย
อุบายธรรมคำสอนก็ยังเอื้อประโยชน์ทางใจแก่ผู้ได้สัมผัส และถูกหยิบยกขึ้นเตือนความทรงจำอยู่เสมอ
เช่นเดียวกับวัตถุมงคลพระเครื่อง-เครื่องรางของขลัง ก็ยังเป็นที่หมายปองและเป็นของมีค่าที่เกินประมาณในวงการพระ ก็เพราะท่านเป็นหนึ่งใน "คนดีศรีอยุธยา"
วัตถุมงคลของหลวงปู่ดู่ถึงจะมีอยู่มากมายหลายรุ่น แต่ส่วนใหญ่ก็ได้รับความนิยม บางรุ่นสนนราคาเล่นหาสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด ทั้ง "รูปเหมือนและเหรียญยอดนิยม" รวมถึง "พระเหนือพรหม" แม้จะมีของปลอมที่ทำได้ใกล้เคียงระบาดหนักก็ตาม
ตามประวัติ หลวงปู่ดู่ท่านเกิดในสกุล "หนูศรี" เมื่อวันศุกร์ที่ 10 พฤษภาคม 2447 ที่บ้านข้าวเม่า อ.อุทัย จ.พระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนพี่น้อง 3 คน ของ นายพุด และ นางพ่วง หนูศรี
มารดาถึงแก่กรรมตั้งแต่ท่านยังเป็นทารก ต่อมาบิดาก็จากไปเมื่ออายุเพียง 4 ขวบ จึงอาศัยอยู่กับยาย โดยมีโยมพี่สาว เป็นผู้ดูแล เริ่มศึกษาเล่าเรียนที่วัดกลางคลองสระบัว วัดประดู่ทรงธรรม และวัดนิเวศน์ธรรมประวัติ
อายุ 21 ปี บรรพชาอุปสมบทที่วัดสะแก อ.อุทัย จ.พระนครศรีอยุธยา มีหลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติการาม เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงพ่อแด่ เจ้าอาวาสวัดสะแก เป็นพระกรรม วาจาจารย์ หลวงพ่อฉาย วัดกลางคลองสระบัว เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายา "พรหมปัญโญ"
ในพรรษาแรกๆ นั้นศึกษาพระปริยัติธรรมที่วัดประดู่ทรงธรรม ซึ่งสมัยนั้นเรียกว่า วัดประดู่โรงธรรม กับเจ้าคุณเนื่อง พระครูชม และหลวงพ่อรอด (เสือ) เป็นต้น ด้านการปฏิบัติพระกรรมฐานศึกษากับหลวงพ่อกลั่น และหลวงพ่อเภา ซึ่งมีศักดิ์เป็นอา รวมทั้งจากตำรับตำราที่มีอยู่ จากชาดกบ้าง ธรรมบทบ้าง และเดินทางไปหาความรู้เพิ่มเติมจากพระอาจารย์อีกหลายท่านที่จังหวัดสุพรรณบุรี และสระบุรี
ประมาณพรรษาที่ 3 ก็เดินธุดงค์จากอยุธยามุ่งตรงสู่สระบุรี กราบนมัสการพระพุทธฉาย และรอยพระพุทธบาท จากนั้นไปยังสิงห์บุรี สุพรรณบุรี กาญจนบุรี ใช้เวลาประมาณ 3 เดือน กระทั่งอาพาธด้วยโรคเหน็บชาจึงพักธุดงค์ ทั้งนี้ ท่านได้ตัดสินใจไม่รับกิจนิมนต์นอกวัด ตั้งแต่ก่อนปี 2490 และถือข้อวัตรฉันอาหารมื้อเดียวมาตั้งแต่ก่อนปี 2500 ต่อมาภายหลังในปี 2525 ศิษย์ต้องกราบนิมนต์ให้ท่านฉัน 2 มื้อ
ปกติท่านจะอยู่ประจำกุฏิ ปีหนึ่งๆ จะออกมาเพื่ออุโบสถเพียง 3 ครั้งเท่านั้น คือวันเข้าพรรษา วันออกพรรษา และวันโมทนากฐิน เพราะรับแขกโปรดญาติโยมไม่ขาดมาตั้งแต่ปี 2500 จนปลายปี 2532 สุขภาพจึงทรุดโทรมลง และมักพูดถึงการละสังขารอยู่บ่อยๆ
แต่ด้วยปณิธานที่ตั้งไว้ว่า "สู้แค่ตาย" ท่านใช้ความอดกลั้นอย่างสูง แม้จะมีโรคมาเบียดเบียนอย่างหนัก ก็สู้ออกโปรดญาติโยมเหมือนไม่เป็นอะไร บางครั้งถึงขนาดที่ต้องพยุงตัวเองขึ้นด้วยอาการสั่น ก็ยังไม่เคยปริปากให้ใครต้องกังวล และแล้ววันอังคารที่ 17 มกราคม 2533 ท่านถึงกาลมรณภาพด้วยโรคหัวใจ
สิริอายุ 85 ปี 8 เดือน พรรษา 65
พระเหนือพรหม (2) หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ
คอลัมน์ มุมพระเก่า
อภิญญา
 |
ท่านย้ำเสมอว่า ท่านเป็นคนบ้านนอกไม่มีความรู้ ดังนั้น เวลาพูดจาสนทนากับลูกศิษย์ ก็พูดกันแบบชาวบ้าน ไม่มีพิธีรีตองหรือวางเนื้อวางตัว แต่พูดแล้วแทงเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจของผู้ฟัง
เมื่อมีผู้เลื่อมใสมาก มีผู้เสนอตัวเป็นนายหน้าคอยจัดแจงเกี่ยวกับแขกที่จะเข้ามานมัสการ ด้วยเจตนาดีอันเกิดจากความห่วงใยในสุขภาพก็ถูกท่านห้ามปรามเสมอ เพราะไม่ต้องการให้ผู้ดั้นด้นมาเสียกำลังใจ หากมีผู้สนใจการปฏิบัติกรรมฐาน ท่านจะเมตตาสนทนาธรรมเป็นพิเศษอย่างไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย
จริงๆ แล้วท่านเป็นพระพูดน้อย ไม่มากโวหาร จะพูดย้ำอยู่แต่ในเรื่องการปฏิบัติธรรมและความไม่ประมาท เช่น ของดีอยู่ที่ตัวเราหมั่นทำ (ปฏิบัติ) เข้าไว้, ให้หมั่นดูจิต รักษาจิต, อย่าลืมตัวตาย และให้หมั่นพิจารณาอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
อุบายธรรมของท่านนั้นขัดเกลาจิตใจคนอย่างค่อยเป็นค่อยไป มิได้เร่งรัดเอาผล และให้ความสำคัญอย่างมากในเรื่องของการปฏิบัติสมาธิภาวนา ถึงกับเมตตาให้ใช้ห้องส่วนตัวที่จำวัดเป็นที่รับรองสานุศิษย์และผู้สนใจได้ใช้เป็นที่ปฏิบัติธรรม
หากลูกศิษย์คนใดสนใจขวนขวายในการปฏิบัติอย่างจริงจัง ก็จะส่งเสริม สนับสนุน และให้กำลังใจ ที่สำคัญจะไม่เคยวิพากษ์วิจารณ์การปฏิบัติธรรมของสำนักอื่นในเชิงลบหลู่ หรือเปรียบเทียบดูถูกดูหมิ่น
หลวงปู่ดู่ท่านเป็นเหมือนพ่อของลูกศิษย์ทุกๆ คนเหมือนอย่างที่พระกรรมฐานสายพระอาจารย์มั่นเรียกท่านว่า "พ่อแม่ครูอาจารย์" ซึ่งถือเป็นคำยกย่องอย่างสูง
นอกจากความอดทนอดกลั้นอันเป็นเลิศ ยังเป็นแบบอย่างของผู้ไม่ถือตัว วางตัวเสมอต้นเสมอปลาย ไม่ยกตนข่มผู้อื่น เมื่อครั้งที่สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เสงี่ยม) วัดสุทัศนเทพวราราม หรือที่เรียกกันว่า "ท่านเจ้าคุณเสงี่ยม" ซึ่งมีอายุพรรษามากกว่าท่าน 1 พรรษา มานมัสการ โดยยกย่องเป็นครูอาจารย์ เมื่อท่านเจ้าคุณเสงี่ยมกราบท่านเสร็จแล้ว ท่านก็กราบตอบ ต่างองค์ต่างกราบกันและกัน นับเป็นภาพที่พบเห็นได้ยาก
แม้จะมีวัตถุมงคลที่มากด้วยประสบ การณ์ แต่ท่านมิได้ตั้งตัวเป็นเกจิอาจารย์ ที่สร้างหรืออนุญาตให้สร้างพระเครื่อง ก็เพราะเห็นประโยชน์ เนื่องจากบุคคลจำนวนมากยังขาดที่ยึดเหนี่ยวทางใจ ท่านมิได้จำกัดศิษย์เฉพาะกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ศิษย์ของท่านจึงมีกว้างขวางออกไป ทั้งที่ใฝ่ใจในธรรมล้วนหรือที่ยังต้องอิงกับวัตถุมงคล
ท่านเคยพูดว่า "ติดวัตถุมงคล ก็ยังดีกว่าจะให้ได้ติดวัตถุอัปมงคล"
พระเครื่องพระบูชาที่ท่านอธิษฐานจิตปลุกเสกให้แล้วปรากฏผลแก่ผู้บูชาในด้านต่างๆ เป็นเพียงผลพลอยได้ ซึ่งเป็นประโยชน์ในทางโลก แต่กุศโลบายที่แท้จริงก็คือ มุ่งหวังให้เป็นเครื่องมือในการปฏิบัติภาวนา มีพุทธานุสติกรรมฐาน เป็นต้น
พระเหนือพรหม หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ (จบ)
คอลัมน์ มุมพระเก่า
อภิญญา
 |
หลวงปู่ดู่ ท่านย้ำเสมอว่า บางคนแม้แขวนพระที่ผู้ทรงคุณวิเศษอธิษฐานจิตให้ ก็ใช่ว่าจะรอดปลอดภัย อยู่ดีมีสุข
เพราะทุกคนไม่อาจหลีกหนีวิบากกรรมที่ได้สร้างไว้ ธรรมทั้งหลายที่ท่านพร่ำสอน เปรียบได้กับการเพาะเมล็ดพันธุ์แห่งความดีงามบนดวงใจของศิษย์ ที่ท่านทุ่มเทให้ทั้งชีวิต ด้วยเมตตาธรรมยิ่ง
ปัจจุบันวัตถุมงคลประเภทพระเครื่องและเครื่องรางของขลังของหลวงปู่ดู่ ได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่ลูกศิษย์ลูกหาและนักสะสม โดยเฉพาะ "พระเหนือพรหม" ซึ่งเป็นพระที่มีลักษณะที่แตกต่างกว่าพระเครื่องหรือวัตถุมงคลที่พบโดยทั่วไป
มูลเหตุและแรงจูงใจในการสร้างพระเหนือพรหมของหลวงปู่ดู่ นั้น มาจากบทพระพุทธมนต์ "พาหุงมหากา" ในบทที่ 8 กล่าวไว้ว่า ทุคคาหะ ทิฏฐิภุชะเคนะ สุทัฏฐะหัตถัง พรหมัง วิสุทธิชุติมิทธิพะกาภิธานัง ญาณาคะเทนะ วิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ เอตาปิ พุทธะชะยะมังคะละอัฏฐะคาถาโย วาจะโน ทินะทิเน สะระเต มะตันที หิตวานะเนกะวิวิธานิ จุปัททะวานิ โมกขัง สุขัง อะธิคะเมยยะ นะ
แปลได้ว่า เป็นเรื่องที่พระพุทธเจ้าทรงเอาชนะ ผกาพรหม ผู้มีทิฏฐิแรงกล้าสำคัญว่าตนเป็นผู้ที่มีความสำคัญที่สุด แต่พระพุทธเจ้าก็ทรงสามารถทำให้ผกาพรหมยอมละทิ้งทิฏฐิมานะ และยอมว่าพระพุทธเจ้าสูงกว่า จึงถือเป็นบทที่ใช้เอาชนะทิฏฐิมานะของตน
"พรหม" หมายถึงผู้มีนามว่า "ท้าวผกา" มีฤทธิ์และสำคัญตนว่าเป็นผู้รุ่งเรืองด้วยคุณอันบริสุทธิ์ มีทิฏฐิที่ถือผิดรัดรึงอยู่อย่างแน่นแฟ้น องค์พระจอมมุนีก็เอาชนะได้ด้วยวิธีเทศนาญาณ ด้วยเดชะอันนี้ ซึ่งหลวงปู่ดู่ซาบซึ้งในบทพระพุทธ มนต์บทนี้ จึงจัดสร้าง "พระเหนือพรหม" ขึ้น
นอกเหนือจากนั้นยังมีวัตถุมงคลที่อยู่ในบทพระคาถาพาหุงมหากาอีก 7 บท สร้างออกมาอีก 7 พิมพ์ แต่ที่จัดสร้างมากที่สุดและเป็นที่นิยมที่สุดของบรรดาลูกศิษย์ก็คือ "พิมพ์พระเหนือพรหม" ซึ่งรูปแบบจะเป็นพระพรหมมี 4 พระพักตร์ และพบว่ามีรูปพระพุทธองค์อยู่บนเศียรของพระพรหม
พระชุดนี้จัดสร้างช่วงแรกปี 2517 มีเนื้อเดียวคือ "เนื้อผงสีขาว" หรือที่เรียกกันว่า "ผงมหาจักรพรรดิ" ที่หลวงปู่ดู่ลบผงด้วยตัวท่านเอง พระบางองค์มีคราบสีเหลือง มาจากที่ท่านนำพระเหนือพรหมแช่น้ำชาที่ท่านชงดื่ม และจะเป็นที่นิยมมากในบรรดาลูกศิษย์
หลังจากนั้นปี 2531 ท่านจึงสร้าง "พระเหนือพรหม" ขึ้นมาอย่างเป็นทางการอีก 1 รุ่น แต่ที่พิเศษของรุ่นนี้คือ จะผสมเส้นเกศาของท่านลงไปด้วย พิมพ์ทรงคงเค้าลักษณะเดิม เปลี่ยนแปลงเพียงแค่รูปในหน้าพระพรหมที่มีความคมชัดมากกว่ารุ่นแรก และยังสร้างเป็นเนื้อโลหะผสมที่มีรูปทรงเดียวกันอีกด้วย
"พระเหนือพรหมเนื้อผง" ในยุคแรกนั้น ท่านจะไม่มีการปั๊มยันต์หมึกรูปกงจักร ซึ่งยันต์หมึกนี้ปั๊มหลังจากที่ท่านมรณภาพและคณะกรรมการวัดสะแกในสมัยนั้น เข้าไปสำรวจทรัพย์สินทั้งหมด และทำยันต์ปั๊มออกมาเพื่อป้องกันการปลอมแปลง ปัจจุบันสนนราคาเล่นหาสูงขึ้นอย่างมาก แม้จะมีของเก๊ระบาดหนักก็ตาม ส่วนประสบการณ์นั้นลูกศิษย์ทุกคนเชื่อว่า ใครผู้ใดมีพระเหนือพรหมของหลวงปู่ดู่ไว้บูชาและปฏิบัติดี คนผู้นั้นจะมีแต่ความเจริญก้าวหน้าในชีวิต และเรื่องโชคลาภ ลูกศิษย์หลายคนได้สัมผัสมาแล้ว
แหล่งข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด
สนใจเช่าพระเครื่องในร้านคลิ๊กที่นี่เลยครับ สิริถาวร พระเครื่อง
