ชุมชนเซียนเหมือนทุกสังคมที่มีการจัดตำแหน่ง แบ่งชั้น-เกรด-ศักดิ์ศรี

ที่อยู่สูงบนสุดของห่วงโซ่คือเซียนใหญ่ทุนหนา บารมีแก่กล้าและ...พระเยอะ

ลดหลั่นลงมาคือเซียนกลางถึงเซียนเล็ก-กระจอกงอกง่อยและ... พระน้อย

แต่อาชีพนี้ต้องมีพระไปขาย ถ้าไม่มี...ทำไง

ก็ง่ายๆ ครับ...ขอยืม!

ไทเกอร์-เกอร์ : ขอยืมพระคนอื่นไปขายโดยยังไม่จ่ายตังค์

คำว่า "ไทเกอร์" ในภาษาอังกฤษที่แปลว่าเสือนั้นจะเป็น...คำนาม

แต่เหล่าเซียนนำคำนี้มาใช้ในรูปแบบ...คำกริยา

แล้วแปลไปในอีกความหมายหนึ่ง ซึ่งย่อความมาจากสำนวนไทย

ในประโยค...จับเสือมือเปล่า

เวลาใช้กลับเปลี่ยนไปเป็นภาษาอังกฤษอีกที...ซะงั้น

ตรงตัวก็ประมาณ....Catching tiger with bare hands

ไม่เอาทั้งประโยคแต่ตัดต่อ-ย่อสั้น เหลือแค่ "ไทเกอร์" เฉยๆ

หนำซ้ำเวลาใช้จริงยิ่งย่อเข้าไปอีก ฉีก "ไท" ใช้แค่ "เกอร์" (อ่านว่า : เก้อ)...พยางค์เดียว!

การเกอร์พระ...จริงๆ ก็ไม่ใช่สิ่งเลวร้าย แค่เทคนิคง่ายๆ ในการทำมาหากิน

แต่บางคนกลับหากินแบบมักง่าย...สิ้นคิด กรณีทุจริตชนรายต่อไปนี้คือตัวอย่าง

เซียนกะล่อนหลงสนาม นามสมมติว่า "นายป๋อ"

หมอเป็นนักเล่นพระตาถึงแต่เงินไม่ถึง จึงเน้นแต่...การเกอร์

งานไม่มีแต่สตอเบอรี่ว่าเป็นวิศวกรทำโปรเจ็กต์ราชการ...ใหญ่โต

วันๆ ขยันออกรอบล่าเหยื่อ ตีกอล์ฟเพื่อตีสนิทกับคนมีตังค์

พอได้จังหวะจะปากหวานชักชวนคนให้เล่นพระเพราะเป็นงานถนัด

ความที่เก่งจัดเรื่องพระ ใครถามหาวัดไหน-รุ่นอะไร...ได้หมด

ไม่แสดงตัวเป็นคนกลางแต่วางท่าเอาบุญคุณว่าจะช่วย...เป็นธุระจัดหา

หว่านล้อมล่าออร์เดอร์จนสำเร็จ จึงรีบเตร็ดเตร่หา "เกอร์" พระจากเซียนซี้ในสนาม

แล้วนำพระมาให้บุคคลเป้าหมายได้ชื่นชม-สัมผัส

จนชัดว่าชอบก็บอกราคาแพง-ราคาผ่าน-ราคาเผื่อ

กำไรเหลือเฟือ ป๋อของเราก็เอาไป

ครั้งนึงก็หลายหมื่น หลายครั้งก็หลายแสน เป็นไปตามแผนบันไดสามขั้นที่วางไว้

ขั้นที่หนึ่ง ลูกค้าจะได้พระแท้แต่ราคา...แพงโคตร

นายป๋อจอมโหดจะค่อยๆ เชือดลูกค้าจนตายใจ จึงเริ่มไต่บันไดขั้นที่สอง

โดยขั้นนี้จะสมคบกับเซียนนิสัยไม่น่ารัก-ไร้คุณธรรม ประกอบธุร กรรม...เกอร์เก๊

ทุกขั้นตอนเหมือนขั้นแรก ผิดแผกแต่เพียง...พระไม่แท้!

เรื่องที่แย่...จะไม่มี "ใบรับประกันพระแท้" แต่ประการใด

ถ้าเกอร์เก๊ถูกจับได้ นายป๋อจะตีชิ่ง-ชิงหน้าเซ่อ เอ๋อๆ อ้างว่าพระของเซียนใหญ่

ไม่หนี-ไม่มี-ไม่จ่าย ทำอะไรไม่ได้ ให้ไปทวงเอง

แต่ถ้าเหยื่อรู้ไม่เท่าทัน บันไดขั้นที่สองก็ผ่านฉลุย

นายป๋อจะลุยส่งท้ายชวนร่วมโปรเจ็กต์ ขอ "เงินกู้" ก้อนโตก่อนหายหัว

ปิดฉากบันไดชั่วสามขั้นอย่างสมบูรณ์

แต่เซียนเกอร์มืออาชีพทั้งหลายจะไม่ทำลายอนาคตอย่างเฮียป๋อ

กลับต้องทำตัวให้ดีมีเครดิต เพื่อพิชิตใจเซียนใหญ่

เพราะการยอมให้ใครนิมนต์พระออกจากตู้โดยไม่ต้องจ่ายตังค์... เป็นเรื่องน่าหวาดเสียว

ถ้าไปเที่ยวเดียวไม่มีเที่ยวกลับ รับรองหมดสิทธิ์เหยียบสนาม

พนักงานเกอร์ทุกนามจึงมักไม่ทุบหม้อข้าว

หากเซียนใหญ่เปรียบเหมือนสิงห์ เซียนไทเกอร์ก็น่าจะเป็นเสือ

เพียงแต่เป็นเสือที่หิว จึงต้องยอมหิ้วพระพี่ๆ ไปทำกิน

จึงมักได้ยินเรียกกันว่า "เสือหิ้ว" แทน "ไทเกอร์" ในระยะหลัง

แม้ "ไทเกอร์...ไอ้เสือหิ้ว" จะเป็นเซียนท้องกิ่วไม่ค่อยมีตังค์ แต่ก็ยังรักศักดิ์ศรี

สู้ชีวิตทำกิน ไม่สิ้นไร้ไม้ตอก เอาเปรียบกินแรงใคร

ไม่เหมือน "เสือนอนกิน" ในคราบนักการเมือง-ข้าราชการมีสีที่ทรงอิทธิพล

ไม่ทำงาน...รับแต่ส่วย

เป็น "ไทเกอร์-สลีป-อีต"...ห่วยกว่ากันเยอะ

[email protected]

แหล่งข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด