เปิดประวัติ'หลวงพ่อปี้' (1) เกจิสุโขทัย-สรงน้ำในโหล

มุมพระเก่า
อภิญญา

อดีตมหาเถระเรืองนามผู้ทรงคุณวิเศษล้ำเลิศของจังหวัดสุโขทัย "พระครูสุวิชานวรวุฒิ" หรือ "หลวงพ่อปี้ ทินโน" อดีตเจ้าอาวาสวัดลานหอย ที่ชาวบ้านด่านลานหอยเคารพยกย่องเทิดทูนในธรรมอันประเสริฐว่าท่านเป็นปูชนียบุคคล มีความยิ่งใหญ่ประดุจเทพเจ้าของพวกเขาทั้งหลาย แม้ว่าท่านจะมรณภาพไปแล้ว แต่คุณงามความดี กอปรกับอิทธิบารมียังคงมีเรื่องราวให้เล่าขานไม่มีวันจบ

หลวงพ่อปี้เป็น 1 ใน 108 พระเกจิคณาจารย์ทรงวิทยาคมที่ได้รับการนิมนต์เข้าร่วมพิธีพุทธาภิเษกสุดยอดพระเครื่องของเมืองสยาม คือ "พระเครื่อง 25 พุทธศตวรรษ" โดยศิษย์เอกของท่านที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบันคือ "พระครูวิชานวรวุฒิ" หรือ "หลวงพ่อจง จัตตมโล" ผู้สืบทอดพุทธาคม และการปฏิบัติตามแบบอย่างของหลวงพ่อปี้ไว้อย่างครบถ้วน

ท่านถือกำเนิดขึ้นในตระกูลชูสุข เมื่อวันพุธที่ 15 ต.ค.2455 ณ ต.ลานหอย อ.บ้านด่าน ลานหอย จ.สุโขทัย บุตรของนายสังข์ และนางเย็น มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 5 คน ต่างบิดา 2 คน คือ 1.พระครูสุวิชานวรวุฒิ (ปี้ ชูสุข) ใช้นามสกุลเดิมฝ่ายมารดา 2.นายเขียด ชูสุข (ถึงแก่กรรม) 3.นายน้ำค้าง ห่วงตุ่น (ถึงแก่กรรม) 4.นายธรรม ห่วงตุ่น 5.นายไหม ห่วงตุ่น 6.นายทอน ห่วงตุ่น ต่างบิดา (ถึงแก่กรรม) 7.นายประทิน ห่วงตุ่น ต่างบิดา

คำว่า "ปี้" นั้นหมายถึง เงินตราสมัยโบราณ

เมื่ออายุประมาณ 12 ปี บิดามารดาได้นำฝากให้เรียนหนังสือมูลบทบรรพกิจเบื้องต้น ทั้งหนังสือไทยและหนังสือขอม กับพระอธิการหน่าย เจ้าอาวาสวัดเชิงคีรี อ.บ้านด่าน ลานหอย

ต่อมาอายุ 16 ปี บิดาเสียชีวิต จึงต้องดิ้นรนหารายได้มาช่วยเหลือครอบครัว โดยไปรับจ้างเลี้ยงควายและทำนา ได้ค่าจ้างเป็นข้าวเปลือกปีละ 50 ถัง และยังไปรับจ้างขับเกวียน ลากไม้ ได้ค่าจ้างเดือนละ 3 บาท

ช่วงเยาว์วัยท่านเป็นผู้ที่มีความเมตตากรุณาต่อคนและสัตว์อย่างมาก เคยไปพบคนฆ่าเก้ง-กวาง ก็เกิดสงสารจับใจ จนไม่สามารถกินเนื้อสัตว์เหล่านั้นได้ พออายุครบ 20 ปีอยากจะบวช แต่ไม่มีเงินซื้อผ้าไตร แม่จึงพาไปหานายโจทย์ เข็มคง กำนันตำบลลานหอยในขณะนั้น ให้ช่วยเป็นเจ้าภาพ โดยแม่ของท่านมีเงินไปร่วมงานบวชเพียง 25 สตางค์เท่านั้น และได้บวชเป็นพระภิกษุสมความปรารถนา เมื่อวันที่ 10 พ.ค.2465 ณ พัทธสีมาวัดสังฆาราม อ.บ้านด่านลานหอย จ.สุโขทัย โดยมีพระครูวินัยสาร (พระราชประสิทธิคุณ) เจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการน้อย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า "ทินโน"

หลังจากนั้นได้ไปจำพรรษาอยู่ที่วัดเชิงคีรี อ.บ้านด่านลานหอย การศึกษาพระปริยัติธรรมได้ศึกษานักธรรมชั้นตรีด้วยตนเองแล้วไปสมัครสอบสนามหลวง แต่สอบไม่ได้ เนื่องจากไม่สู้จะมีหนังสือเรียนและขาดครูสอน แต่ก็พยายามศึกษาด้วยตนเองมาโดยตลอด สอบนักธรรมชั้นตรีได้เมื่อปีพ.ศ.2475 และได้เรียนวิปัสสนากรรมฐาน และการธุดงค์กับพระอุปัชฌาย์ของท่านที่วัดราชธานี ก่อนที่จะออกจาริกธุดงค์ไปในสถานที่ต่างๆ หลายจังหวัด คือ เมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า ปาดังเบซาร์ ชายแดนประเทศมาเลเซีย เป็นต้น

ปีพ.ศ.2481 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดเชิงคีรี ปีพ.ศ.2485 ย้ายมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดลานหอย และได้รับตราตั้งกรรมวาจาจารย์ ปีพ.ศ.2492 เป็นพระอุปัชฌาย์ ปีพ.ศ.2496 เป็น "พระครูสุวิชานวรวุฒิ" ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลบ้าน ด่านลานหอย ปีพ.ศ.2510 เลื่อนขึ้นเป็นพระครูสัญญาบัตร พระครูเจ้าคณะตำบลชั้นโท ปีพ.ศ.2510 เป็นเจ้าคณะตำบลกิตติมศักดิ์

************************************************

 

เปิดประวัติ"หลวงพ่อปี้" เกจิสุโขทัย-สรงน้ำในโหล (จบ)

คอลัมน์ มุมพระเก่า
อภิญญา

1.เหรียญรูปเหมือนรุ่นแรก 2.แหวนเงิน 3.หลวงพ่อปี้สรงน้ำในโหล 4.ผ้ายันต์รอยเท้าปี 2516

"พระครูสุวิชานวรวุฒิ" หรือ "หลวงพ่อปี้ ทินโน"อดีตเจ้าอาวาสวัดลานหอย จ.สุโขทัย ท่านเป็นที่พึ่งทางใจของพระสงฆ์และประชาชนได้เป็นอย่างดี และเป็นพระที่ทำประโยชน์ให้แก่พระพุทธศาสนาและประเทศชาติเป็นอย่างมากรูปหนึ่ง โดยได้อบรมพระภิกษุสามเณร และอุบาสก อุบาสิกาที่ไปกราบนมัสการในเทศกาลต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นไปในแบบ "สนทนาธรรม" และ "ปริศนาธรรม"

ท่านมีปริศนาธรรมมาก ได้แนะนำให้ประชาชนงดเว้นจากการทุจริต กลับมาประพฤติตนเป็นสุจริตชนได้เป็นจำนวนมาก คนที่มีปัญหาเดือดร้อนถ้าช่วยได้ท่านก็จะช่วยทันที พร้อมกับให้คติธรรมแนะนำสั่งสอนให้ทำแต่ความดี นอกจากนี้ ได้ให้การอุปถัมภ์การสร้างถาวรวัตถุให้กับวัดในอำเภอ และจังหวัดอื่นๆ อีกเป็นจำนวนมาก

ทุกวันจะมีผู้มากราบนมัสการมากมาย จนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน ไม่ว่าใครจะนิมนต์ไปปลุกเสกวัตถุมงคลที่ใดท่านไม่เคยขัด โดยท่านปลุกเสกไว้หลายรุ่นหลายรูปแบบ เช่น พระเครื่อง เครื่องราง แหวนผ้า ธนบัตรขวัญถุง ผ้ายันต์รอยเท้า เป็นต้น

อภินิหารของน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ของท่านสามารถสร้างพระอุโบสถได้เป็นหลังๆ มีคนจากทั่วสารทิศมากราบนมัสการท่านมากมายมืดฟ้ามัวดินทีเดียว และจตุปัจจัยที่ได้จากผู้คนเหล่านั้นก็ได้กลายมาเป็นอุโบสถอันงดงาม รวมทั้งหอสวดมนต์ และสิ่งก่อสร้างอันเป็นสาธารณกุศลอีกมากมาย

ตลอดชีวิตไม่เคยมีใครเห็นท่านสรงน้ำเลย โดยมีเรื่องเล่าลือมากมาย บางคนก็บอกว่าท่านสรงน้ำในโหล เพราะเชื่อกันว่าท่านเป็นพระที่สำเร็จอภิญญาองค์หนึ่ง ซึ่งเป็นที่น่าสังเกตว่าเนื้อตัวของท่านสะอาดอยู่ตลอดเวลา เคยมีคนนมัสการถามเกี่ยวกับการสรงน้ำของท่านว่า "ไม่เห็นหลวงพ่อสรงน้ำ?" ท่านก็ตอบว่า "สรงทุกวัน" ทุกคนในที่นั้นเลยนิ่ง แล้วท่านก็ให้นำน้ำมาหนึ่งถัง ทุกคนเฝ้ามองอย่างไม่ละสายตา ก็ไม่เห็นท่านสรง ได้แต่พูดคุยและเอามือลูบตามเนื้อตัวอยู่ตลอดเวลา ทันใดนั้นปรากฏมีน้ำเปียกชุ่มตามตัวของท่าน สร้างความประหลาดใจและตื่นตะลึงแก่ผู้ที่อยู่ ณ ที่นั้นเป็นอย่างยิ่ง!

ทั้งนี้ เรื่องที่หลวงพ่อปี้แสดงอภินิหารเป็นที่กล่าวขานกันไม่รู้จบของชาวจังหวัดสุโขทัยและใกล้เคียงเป็นอย่างมาก ก็คือสมัยเมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่มีเรื่องเล่าว่า มีเหล่าทหารนักบินได้นำเครื่องบินบินไปปฏิบัติหน้าที่เพื่อตรวจงานในแถบพื้นที่จังหวัดสุโขทัย-ตาก และเชียงใหม่ ระหว่างบินอยู่บนท้องฟ้าได้มองเห็นหลวงพ่อปี้นั่งสมาธิอยู่บนก้อนเมฆ เห็นท่านนั่งอย่างสงบ เป็นที่อัศจรรย์แก่เหล่าทหารที่พบเห็นท่านอย่างยิ่ง

ตามปกติหลวงพ่อปี้เป็นผู้มีจิตใจสุขุมเยือกเย็น ไม่เป็นคนล้าสมัย เพราะท่านคอยฟังข่าวจากวิทยุและหนังสือพิมพ์อยู่เสมอ โดยเคยให้แนวคิดแก่ข้าราชการและนักการเมืองได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังมีความกตัญญูกตเวทีต่อพระอุปัชฌาย์ (พระราชประสิทธิคุณ) เหมือนบิดาบังเกิดเกล้า ยินดีรับภาระทุกอย่างที่พระอุปัชฌาย์มอบให้ ถ้าอยู่ในวิสัยที่ท่านจะทำได้ อาทิ เรื่องวัตถุมงคลต่างๆ จะได้รับมอบหมายให้เป็นผู้จัดทำทุกครั้งไป เป็นที่เชื่อถือและไว้วางใจอย่างมาก

ท่านมักปรารภกับผู้ใกล้ชิดเสมอว่า อย่ายึดมั่นถือมั่นสิ่งใดเป็นเด็ดขาด และอย่าดำรงตนอยู่ในความประมาท ใครก็ตามที่มากราบและขอของดีท่านก็จะให้คาถาบทสำคัญ คือ "ระวัง"

ถ้าใครไม่คิด นึกว่าเป็นคำพูดธรรมดา แต่ถ้าผู้ที่มีความรู้สึกนึกคิดในทางธรรมแล้ว จะเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่า ท่านได้ให้ของดีแก่เขาแล้ว คือ "ความไม่ประมาท" นั่นเอง

บั้นปลายชีวิตเมื่อมีอายุสูงขึ้น พละกำลังก็เริ่มเสื่อมถอยลงตามวัยที่ชรา แต่กำลังใจของท่านมิได้เสื่อมถอยลงไปด้วย ท่านยังคงปฏิบัติศาสนกิจได้ตามปกติ แม้ร่างกายจะผ่ายผอมบอบบางดังที่กล่าวมาแล้ว แต่ก็ไม่เคยป่วยหนักถึงกับต้องป้อนข้าวป้อนน้ำเลย แต่สุดท้ายโรคภัยก็เข้าเบียดเบียนท่านจนถึงกาลมรณภาพไปด้วยโรคหัวใจวาย ณ โรงพยาบาลสุโขทัย ในเวลา 19.27 น.ของวันที่ 11 ม.ค.2517 สิริอายุรวม 71 ปี 2 เดือน 26 วัน

หลวงพ่อปี้สิ้นไปเพียงสังขาร แต่ตำนานของท่านยังคงเป็นนิรันดร์เคียงคู่เมืองสุโขทัย

ในฐานะปูชนียบุคคลทางศาสนาที่ควรค่าแก่การเคารพสักการะอย่างแท้จริง

แหล่งข่าวจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด