พระปิดตาแร่บางไผ่รุ่นแรก

หากเอ่ยถึงพระแร่บางไผ่ ต้องนึกถึงพระปิดตาหลวงปู่จันวัดโมลี ซึ่งสร้างมากว่า 150 ปีมาแล้ว ประสบการณ์หลายท่านคงทราบดีแล้วว่าพุทธคุณยอดเยี่ยม เป็นที่เสาะแสวงหากัน และยากที่จะมีไว้ครอบครอง เพราะของดีเก็บเข้ารังกันหมด

วัดนครอินทร์ จ.นนทบุรี ได้จัดสร้าง พระเนื้อแร่บางไผ่ รุ่นแรก ขึ้นในปี พ.ศ.2537

โดยการค้นพบในครั้งนั้น พระอาจารย์สมศักดิ์ ฐิตสกโข ท่านได้เสาะแสวงหาจนพบแหล่งแร่ ซึ่งก็ได้บังเอิญไปพบที่เดิมกับที่ หลวงปู่จัน ท่านได้พบพอดี เป็นพื้นที่นาของมหาอ้น ซึ่งมีคุณยายท่านหนึ่ง และทราบวัตถุประสงค์ของคณะค้นหาแร่บางไผ่ ของพระอาจารย์สมศักดิ์ ว่าเพื่อจะนำไปสร้างเป็นพระเครื่อง สืบทอดพระพุทธศาสนา จึงได้อนุญาตให้ทำการสำรวจพื้นที่นา และในคลอง จึงได้สำรวจไปเรื่อยๆ จบพบกองดินลักษณรูปร่างเหมือนเจดีย์ อยู่กลางนาบัว เนื่องจากแถวนั้นจะมีกอบัวขึ้นเต็มไปหมด แต่ก็น่าแปลกที่กองดินรูปทรงเจดีย์ รัศมีประมาณ 1 เมตรกว่าๆ สูงเกือบเท่าศีรษะคนอยู่กลางนา น่าจะเกะกะเวลาทำไร่ไถนาทำไมเจ้าของจึงไม่เอาออก หรือมีความหลังที่มีความหมายอย่างไรจึงไม่กล้ารื้อทิ้ง ที่มุมคันนามองดูคล้ายเกาะร้าง จึงชักชวนกันไปดูว่าเป็นอะไรกันแน่ สภาพที่เห็นเป็นเนินดินสูงจากที่นาประมาณเมตรกว่าๆ มีต้นสะแกใหญ่ขึ้นล้อมรอบเนินดินแห่งนี้ ทั้งยังมีร่องรอยของขี้เถ้าถ่านถูกไฟเผา ทั่วทั้งเนินดินมีเศษอิฐ ดินดิบสีดำ แลดินสีแดงปะปนอยู่ เป็นลักษณเตาเผาโบราณ แต่พังทลายลงมาปะปนกับขี้เถ้า และจากสภาพของพื้นดินมีอายุความเก่าของดินและเศษอิฐ เศษกระเบื้องประมาณ 100 กว่าปี อีกทั้งยังมีเศษดินลูกรัง หรือเศษก้อนแร่เล็กๆ ตกหล่นอยู่บริเวณใกล้ๆ เป็นจำนวนมาก น่าจะเป็นบริเวณที่หลวงปู่จัน มาเก็บแร่และมาถลุงแร่บริเวณนี้ จึงเชื่อว่าน่าจะได้มาอยู่ใกล้บริเวณที่มีแร่บางไผ่แล้ว ซึ่งได้พบก้อนแร่ลักษณะคล้ายก้อนลูกรังจึงนำไปพิสูจน์

 พระอาจารย์สมศักดิ์ ฐิตสกโข ได้สอบถามคุณจรูญ เดชขจร อายุ 80 ปี (เมื่อปี 2536 นั้น) ซึ่งบ้านอยู่ใกล้บริเวณเตาเผามากที่สุด ได้บอกว่า ผู้คนแถวนี้เขาเรียก "โคกร้างยายจีน" แต่ไม่มีใครรู้ว่ามีมาตั้งแต่เมื่อไหร่ และมีไว้ทำอะไร เกิดมาก็เห็นตั้งแต่สมัยปู่ ย่า ตา ยาย ก็เห็นมีอยู่อย่างนี้แล้ว ไม่มีใครกล้าขึ้นไปเล่นเพราะเจ้าที่แรง เด็กๆ ขึ้นไปเล่นแล้วชักดิ้นอยู่บนนั้น ไม่มีใครกล้าเดินผ่านในตอนกลางคืน ไม่มีใครกล้ารื้อหรือทำลาย วันดีคืนดี ก็จะมีแสงสว่างจ้าที่เนินดินนั้น ทีแรกคิดว่าไฟใหม้หญ้า แต่พอเข้าไปดูก็ไม่มีร่องรอยเลย ถามผู้คนแถวนั้นว่าเห็นหรือไม่ ต่างก็บอกว่าเห็นเหมือนกันหมด

พระอาจารย์สมศักดิ์ ฐิตสกโข จึงเดินย้อนกลับไปยังเนินดินเจดีย์ที่มีผู้คนเห็นมีกองไฟลุก ว่าน่าจะเป็นนิมิตหมายที่ดีจึงได้ตั้งจิตอธิษฐานขอหลวงปู่จัน และเทพยดาอารักษ์ สิ่งศักดิ์สิทธิ ก็ได้มีฝนตกลงมาปรอยๆ เหมือนปะพรมน้ำพระพุทธมนต์ เกิดแต่เฉพาะบริเวณนั้น จนทุกคนที่ติดตามแปลกใจ ทั้งๆที่ไม่มีเค้าว่าฝนจะตกเลยแม้แต่น้อย แดดก็ยังร้อนจ้าอยู่เลย จึงเก็บดินกับก้อนแร่เล็กกลับไปศึกษาต่อไป

หลังจากได้ก้อนแร่เล็กๆ กลับไป พระอาจารย์สมศักดิ์ ได้ฝันว่า
"ได้เดินทางไปหาแร่บางไผ่ที่เดิม และได้พบแร่บางไผ่อยู่ในที่นาแถวนั้นมากมายหลายก้อน เป็นก้อนกลมสีน้ำตาลเหมือนดินลูกรังข้างถนน กลิ้งไปมาได้เอง โดยกลิ้งไปพร้อมๆกันหลายเป็นระเบียบเรียบร้อย เหมือนมีชีวิต จึงรู้ว่าก้อนแร่บางไผ่เป็นเช่นนี้เอง"

พอตื่นเช้าจึงเล่าเรื่องความฝันให้ลูกศิษย์ฟัง หลายคนต่างลงความเห็นว่าเป็นนิมิตที่ดีว่าคงจะได้พบแร่บางไผ่แน่ๆ มีลูกศิษย์คนหนึ่งที่ไปด้วยกัน ก็ฝันว่าพบเจ้าที่เป็นชายแก่อายุประมาณ 90 ปี นุ่งห่มชุดขาว ผมยาวถึงหลัง ถือไม้เท้า ยืนอยู่บนกองดินเจดีย์ ตะโกนร้องบอกด้วยเสียงดังว่า "กูอนุญาตให้พวกมึงมาเก็บแร่บางไผ่ได้ ถ้าพวกมึงจะเอาไปทำประโยชน์เพื่อประเทศชาติ เพื่อศาสนา กูอนุญาตให้พวกมึงเก็บเอาไป ถ้าพวกมึงจะนำไปสร้างประโยชน์จริง พวกมึงจะทำสำเร็จสมตามความปรารถนา จำไว้กูอนุญาตให้เก็บเอาไป"

คณะสำรวจจึงมีความเห็นว่าความฝันของพระอาจารย์และลูกศิษย์ น่าจะเป็นไปได้ จึงเดินทางไปยังที่เดิมอีกครั้ง และได้อธิษฐานจิตบอกกล่าวหลวงปู่จัน และเจ้าที่ เทพาอารักษ์ ขอให้ได้พบแร่บางไผ่ เพื่อจะได้นำไปทำประโยชน์ให้กับวัด ให้ศาสนา ก็แบ่งพวกกันออกสำรวจค้นหา บ้างก็ลงไปในคลองบางคูลัด บ้างก็ลงไปตามท้องนา แต่ก็ยังไม่พบ ซึ่งก็ยังไม่หมดความพยายาม

พระอาจารย์สมศักดิ์ ฐิตสกโข เห็นว่าทางที่ค้นหายังไม่พบ จึงย้ายไปค้นหาในร่องสวนของนายช่วย พวงแพ อายุ 66 ปี (ในปี 2536) ได้พบก้อนแร่อยู่บนร่องสวนดอกไม้ที่เจ้าของขุดดินยกร่อง เกลื่อนกระจัดกระจาย มีลักษณะเป็นก้อนสีน้ำตาล จึงได้ใช้เหล็กแหลมแทงสำรวจชั้นล่างของดิน บริเวณแถวนั้น พบว่ามีก้อนแร่เกาะตัวกระจายทั่วไปอยู่ใต้ดินลึกลงไปประมาณ 2 ศอก ใต้ร่องสวน จึงเก็บแร่ขึ้นมาล้างน้ำ เชื่อว่าน่าจะเป็นก้อนแร่บางไผ่แน่ๆ จึงให้คณะช่วยกันงมแร่อยู่ลึกใต้ร่องสวนที่เป็นดินเหนียว ใช้มือคลำหาก้อนแร่ด้วยความยากลำบากเพราะจมดินอยู่นาน ได้ก้อนแร่ประมาณ 10 ถัง โดยนำไปใส่ตุ่มแช่น้ำเลี้ยงไว้ และได้ไปงมแร่อีกเพื่อจะได้จำนวนมากพอที่จะทำพระ

ความเชื่อมั่นทำให้ประสบผลสำเร็จ เหตุผลสนับสนุน คือ

1. แร่บางไผ่มีอยู่ที่คลองบางคูลัดเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย
2. บริเวณที่เก็บแร่อยู่ในบริเวณใกล้กับที่พบเตาเก่าที่หลวงปู่จันเคยใช้ถลุงแร่ เมื่อกว่า 150 ปี
3. ข้อสำคัญ คือ บริเวณนั้นเป็นไร่นาไม่มีถนนที่จะทำให้รถยนต์วิ่งนำลูกรังไปทิ้งไว้ได้

เมื่อความเชื่อมั่นประกอบกับเหตุผลดังกล่าว จึงได้ทดลองนำก้อนแร่ซึ่งเดิมลองเอาแม่เหล็กดูดยังไม่ติด ไปเผาไฟจากสีน้ำตาลกลายเป็นสีดำ ทิ้งใว้จนเย็น ลองนำแม่เหล็กไปดูด ปรากฎว่าแม่เหล็กสามารถดูดติด และมีน้ำหนักเพิ่มขึ้น เป็นที่ปลื้มใจแก่คณะทำงานยิ่งนัก ท่านพระอาจารย์จึงกล่าวว่า "เป็นอันว่าเราได้ค้นพบแร่บางไผ่ที่หลวงปู่จันเคยพบมาแล้วในแหล่งเดียวกัน"

เมื่อพระอาจารย์สมศักดิ์ ฐิตสกโข ได้นำแร่บางไผ่ที่ค้นพบ ไปให้ท่านเจ้าอาวาสวัดโมลี (พระปรีชานนทโมลี) ในสมัยนั้น (ปัจจุบันท่านได้มรณะไปแล้ว) ช่วยดูให้ เนื่องจากว่าท่านเคยรู้เรื่องราวเกี่ยวกับประวัติของแร่บางไผ่ดี ครั้นเมื่อท่านได้เห็นก้อนแร่ ท่านก็พูดยืนยันว่า "ใช่แล้ว ใช่แร่บางไผ่จริงๆ ด้วย ฉันจำได้" ทั้งยังสั่งกำชับให้เก็บแร่ให้ดีใส่ตุ่มแช่น้ำเอาไว้ อย่าเอาไปกองตากแดดหรือไว้กับพื้นเด็ดขาด เดี๋ยวเหล็กในก้อนแร่จะหนีไปหมด

ท่านยังได้กล่าวกับพระอาจารย์สมศักดิ์ว่า "ท่านนี่ยอดจริงๆ ได้พบคนจริง พระจริงแล้ววันนี้ เพราะเคยมีคนมาถาม รวมทั้งพระและหนังสือพิมพ์หลายฉบับต่างก็มาสอบถามเรื่องแร่บางไผ่ ก็ได้แต่เล่าให้เขาฟัง แต่ไม่เห็นมีใครไปเก็บแร่บางไผ่มาได้สักราย ก็มีท่านองค์แรกนี่แหละที่สามารถไปหาแร่บางไผ่มาให้ดูได้ ท่านนี่ยอดจริงๆ เป็นคนจริงพระจริง"

และยังได้ให้กำลังใจว่า "ท่านพยายามสร้างพระแร่บางไผ่ให้สำเร็จนะ พยายามเข้า สร้างให้สำเร็จเป็นองค์พระ จะหมดเงินกี่หมื่นกี่แสนก็ตาม จงสร้างให้สำเร็จให้ได้ จะหมดถ่านกี่กระสอบก็ตามถ้าสตางค์ไม่พอมาเอาได้เลย จะช่วยออกให้เป็นหมื่นเป็นแสนก็ได้ ขอให้ได้พระแค่องค์เดียวก็พอ หรือหลอมได้เป็นก้อนเดียวก็คุ้มเอาไว้ใช้ติดตัว" และหันไปกล่าวกับคณะลูกศิษย์ที่ติดตามว่า "พวกคุณต้องช่วยกันนะช่วยอาจารย์ท่านสร้างพระแร่บางไผ่ให้สำเร็จ อย่าเลิก อย่าถอย สร้างพระให้สำเร็จ"

พระอาจารย์สมศักดิ์ ฐิตสกโข จึงได้ถามถึงวิธีการหลอมพระแร่บางไผ่ ว่าทำอย่างไร หลวงพ่อท่านบอกว่า "อาตมาก็ไม่รู้เหมือนกัน ในสมัยนั้นเป็นเด็กอยู่ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เคยแต่ช่วยหลวงตาเชื้อสุมไฟให้เท่านั้น เลยไม่รู้ว่าหลอมกันอย่างไร ผสมอะไรบ้างก็ไม่รู้"

ผลของการทดลองหลอมแร่บางไผ่ของวัดนครอินทร์

1. ถ้าหลอมนานเกินไป ไฟแรงเกินไป แร่เหล็กจะหายไปหมด คงเหลือแต่ขี้แร่ ซึ่งแม่เหล็กดูดไม่ติด มีลักษณะไหม้ไฟกรอบแข็ง เหมือนขี้เหล็กอ๊อก 2. แต่ถ้าหลอมนานๆ ต่อไปอีกยิ่งขึ้น จะลุกติดไฟ และระเบิดหายไปในอากาศ ไม่มีเหลือแม้แต่ขี้แร่ให้เห็น
3. ต้องหลอมให้ได้พอดีๆ ลักษณะเป็นเหมือนกล้วยตำ หรือวุ้นสังขยา และเป็นลาวาแดงๆ แล้วจึงตักมาใส่แม่พิมพ์ แล้วกดพิมพ์เป็นองค์พระ

วัดนครอินทร์ จ.นนทบุรี ได้จัดสร้าง พระเนื้อแร่บางไผ่ ออกมาดังนี้คือ ปี พ.ศ.2537, 2539 , 2541 , 2549 และปัจจุบันคือรุ่นปี พ.ศ.2552

พระเนื้อแร่บางไผ่ วัดนครอินทร์ ปี พ.ศ.2549

สำหรับพระปิดตา มหาอุด แร่บางไผ่ ที่หลวงปู่จัน แห่งวัดโมลี สร้างขึ้นนั้นเป็นพระปิดตาที่ได้รับความนิยมชมชอบจากนักสะสมพระเครื่องเป็นอย่างมาก ทั้งนี้ด้วยท่านเป็นพระเกจิอาจารย์ที่ได้เสาะแสวงหา แร่บางไผ่ จากตำบลบางไผ่ มาสร้างพระปิดตาอันต่อมา หลวงพ่อเกิด ซึ่งติดตามท่านออกเสาะแสวงหา แร่บางไผ่ ด้วยกัน ได้สร้างพระปิดตาจาก แร่บางไผ่ ด้วยเช่นกัน

แร่บางไผ่ อันเป็นแร่เหล็กชนิดหนึ่ง ซึ่งต่อมาได้หายสาบสูญไปจากวงการพระเครื่องเป็นเวลายาวนาน กระทั่งเมื่อพระอาจารย์สมศักดิ์ ฐิตสกฺโข แห่งวัดนครอินทร์ ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี ซึ่งพื้นเพ เป็นคนเมืองนนท์ ได้ยินได้ฟังถึงเรื่องราวของ แร่บางไผ่ มาแต่เยาว์วัย กระทั่งเมื่ออุปสมบทเป็น พระภิกษุ ตั้งจิตอธิษฐานถ้ามีวาสนาใหได้พบ แร่บางไผ่ เพื่อจะนำมาสร้างเป็นวัตถุมงคลขึ้นมา

แร่บางไผ่ หนึ่งเดียว แห่งเมืองนนทบุรี ได้มีการค้นพบอีกครั้งหนึ่ง โดยพระอาจารย์สมศักดิ์ ฐิตสกฺโข เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2536 ที่คลองบางคูลัด จังหวัดนนทบุรี ซึ่งได้นำมาสร้าง พระปิดตา เป็นที่เกรียวกราวในขณะนั้นเป็นอย่างมาก

ในปี 2549 เมื่อทางวัดหนองสิม อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร ดำเนินการจัดสร้างเจดีย์ ห้ายอด เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และอัฐิธาตุ พระอาจารย์ มั่น ภูริทัตโต และ พระปฏิบัติกรรมฐานสายอาจารย์มั่น หากยังขาดปัจจัยในการดำเนินการ

พระอาจารย์สมศักดิ์ ฐิตสกฺโข ได้นำแร่บางไผ่ที่ค้นพบมาสร้างวัตถุมงคล พระปิดตาแร่บางไผ่ และ รูปเหมือนหลวงพ่อทวดแร่บางไผ่ หล่อแบบโบราณขึ้นมาด้วยวัตถุประสงค์นำปัจจัยสร้างเจดีย์ ห้ายอด

วัตถุมงคลที่จัดสร้างประกอบด้วย
1. พระปิดตาแร่บางไผ่ พิมพ์ใหญ่ สร้าง 2549 องค์
2. หลวงพ่อทวดแร่บางไผ่ สร้าง 2549 องค์
3. หลวงพ่อทวดแร่บางไผ่ พิมพ์พิเศษฝังตะกรุดเงิน สร้าง 2549 องค์
4. พระรอดลำพูนแร่บางไผ่ พิมพ์ใหญ่ สร้าง 2549 องค์
3. พระนาคปรกใบมะขาม แร่บางไผ่ สร้าง 2549 องค์

ทั้งหมดดำเนินการหล่อแบบโบราณ โดยพระอาจารย์สมศักดิ์ และ คณะศิษย์ภายในวัดนครอินทร์ และทำพิธีพุทธาภิเษกใน วันเสาร์ที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2549 เวลา 17.00 น. ณ วัดหนองสิม อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร

พระอาจารย์นั่งปรก อธิษฐานจิตปลุกเสก มีหลายท่าน อาทิคือ

1. หลวงพ่อบุญหนา ธมฺทินฺโน วัดป่าโสตถิผล สกลนคร

2. หลวงพ่อผ่าน ปญฺญาปทีโป วัดป่าประทีบบุญญาราม สกลนคร

3. หลวงพ่อแตงอ่อน กลฺยาณธมฺโม วัดป่าโชคไพศาล  สกลนคร

4. พระอาจารย์สมศักดิ์ ฐิตสกฺโข แห่งวัดนครอินทร์ จังหวัดนนทบุรี

5. หลวงปู่ทิม วัดพระขาว จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

6. หลวงพ่ออุ้น วัดตาลกง จังหวัดเพชรบุรี

7. หลวงพ่อเพี้ยน วัดเกริ่นกฐิน จังหวัดลพบุรี

8. หลวงพ่อเพิ่ม วัดป้อมแก้ว จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

9. หลวงพ่อเอียด วัดไผ่ล้อม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

10. หลวงปู่เก๋ วัดปากน้ำ นนทบุรี

สำหรับพระเกจิรายการที่ 4-10 เป็นการปลุกเสกเดี่ยว

พระเนื้อแร่บางไผ่ วัดนครอินทร์ ปี พ.ศ.2549 ขณะนี้เริ่มหายากแล้วครับ ใครที่อยากบูชาเก็บไว้รีบๆหน่อยนะครับ ของมีจำนวนจำกัด หากหมดแล้วจะเสียดายนะครับ

 สนใจเช่าพระเนื้อแร่บางไผ่คลิกที่นี่เลยครับ สิริถาวร พระเครื่อง