ยาจินดามณี

ตำรับแห่ง “ ยาจินดามณี ” เป็นตำรับที่ตกทอดมาถึงหลวงปู่บุญเป็นตำรับคู่มากับวัดกลางบางแก้ว นับเป็นตำรับเก่าแก่เล่ากันว่าเป็นตำรับของสมเด็จพระพนรัตน์วัดป่าแก้ว แห่งกรุงศรีอยุธยา ฉบับที่มาอยู่วัดกลางแก้วเป็นตำรับสมุดข่อย ลงทองล่องชาดกล่าวเอาไว้ถึงกรรมวิธีการสร้างที่พิสดารและอานุภาพอัศจรรย์อย่างยิ่ง

          “ ยาจินดามณี ” เป็นยาที่ทรงคุณวิเศษในทางบำบัดรักษาโรคร้ายนานาชนิดตลอดจนโรคอันเกิดจาก “ เคราะห์กรรม ” บันดาลให้เคลื่อนคลายหายและทุเลาเบาบางลงไป แม้กระทั่งยามจะสิ้นลมก็ยังมีโอกาสสั่งเสียบอกเล่าได้ ด้วยคุณวิเศษดังกล่าวนี้เอง เมื่อผู้ใดมีอยู่ หรือได้กินก็จัดว่าเป็นผู้มีวาสนาเพราะเป็นของทำยากหายากจึงเรียกกันว่า “ ยาวาสนา ” ซึ่งเป็นคำยกย่องเรียกกันภายหลังตามกิตติคุณอันวิเศษของ “ ยาจินดามณี ”

          “ ยาก็คือยา ” การสร้างของหลวงปู่บุญในเรื่อง “ ยาจินดามณี ” นี้ ท่านสร้างขึ้นด้วยเจตจำนงหรือมีความประสงค์จะสร้างให้เป็น “ ยา ” ข้อนี้เป็นเป้าหมายสำคัญหรือหลักแห่งการสร้างอันสำคัญยิ่ง ดังนั้นจึงพบได้ว่า “ ยาจินดามณี ” ส่วนใหญ่จะเป็นเม็ดกลม ๆ จากการปั้นเพื่อเป็น “ ยา ” สำหรับกิน แต่ก็มีอุปเท่ห์กล่าวไว้ว่าหากใช้ติดตัวก็เป็นเมตตามหานิยมหรืออมไว้ในปากก็เป็นเสน่ห์ในการพูดจา การปั้นเป็นเม็ดกลมเพื่อวัตถุประสงค์ในอุปเท่ห์หลังนี้ก็จัดเป็นของขลังคือ “ ลูกอม ” ได้เหมือนกัน

          ยาจินดามณีส่วนใหญ่ที่สร้างจึงเป็นเม็ดกลม ๆ เสียเป็นส่วนมาก ส่วนที่เป็น “ องค์พระ ” ซึ่งเป็นพระเครื่องนั้นก็มีอยู่บ้างแต่เป็นส่วนน้อย เกิดขึ้นจากการที่ศิษย์ของหลวงปู่ซึ่งร่วมพิธีทำยาอยู่ด้วย เอาแม่พิมพ์พระซึ่งมีอยู่กับวัดซึ่งหลวงปู่ใช้ทำพระเนื้อดิน เนื้อว่าน เนื้อผง องค์เล็ก ๆ มากดพิมพ์เป็นพระเครื่องกันเอาไว้โดยเลือกเอาพิมพ์เล็ก ๆ เพราะจะได้ไม่เปลืองยา มิได้จัดเป็นพิมพ์พิเศษเฉพาะเนื้อยาจินดามณีแต่ประการใด

          ถึงตรงนี้ต้องขอระบุว่าข้อเขียนนี้ผู้เขียนตามข้อมูลที่ได้มาจากการสืบเสาะสัมภาษณ์ผู้ที่มีชีวิตอยู่ทัน และร่วมพิธีการสร้างของหลวงปู่ ได้แก่ศิษย์หลวงปู่ต่อไปนี้คือ คุณลุงซ้ง ทยาพัทร             คุณลุงทอง ศิริสุข คุณกาญจน์ สายกัลยา คุณหลอม ตรีเนตร และคุณสงวน ท่านเหล่านี้เป็นศิษย์รุ่นเก่าแก่ของวัดกลางบางแก้ว หลายท่านยังมีชีวิตอยู่จนถึงขณะนี้ หากจะมีข้อมูลคลาดเคลื่อนผิดเพี้ยนไปก็แสดงว่าท่านเหล่านี้มิได้เป็นศิษย์แท้จริงของหลวงปู่เท่านั้น ซึ่งก็คงเป็นเรื่องยาก

           “ หลวงปู่เพิ่ม ” ท่านเล่าว่าท่านพิมพ์เอาไว้มากถึง ๔๐ องค์ เป็นพิมพ์เดียวกันทั้งหมดคือพิมพ์นาคปรกเล็ก เพราะเห็นว่าจะเปลืองยาน้อย ดูเหมือนจะมากกว่าคนอื่นทั้งหมด แล้วท่านมาจารตัว “ มิ ” เอาไว้ด้านหลังแล้วจึงเอาไปจุ่มน้ำรัก นอกจากนั้นก็เป็นพิมพ์เศียรโล้นสะดุ้งกลับซึ่งเป็นพิมพ์ที่มีขนาดบางมากเปลืองยาน้อยพิมพ์เอาไว้จำนวนหนึ่ง แล้วจุ่มรักเป็นส่วนใหญ่ จะมองไม่เห็นเนื้อยาทั้งสองพิมพ์ เพราะน้ำรักหุ้มไว้ทั้งสิ้น

          กลับมาถึงการสร้างยาจินดามณีต่อไป “ ยาจินดามณี” เป็นยาที่หลวงปู่สร้างขึ้นชนิดหนึ่งเพราะท่านเป็นผู้ชำนิชำนาญในทางสมุนไพรใบยาและการแพทย์แผนโบราณสมัยนั้นใครเจ็บไข้ได้ป่วยก็มักจะมาขอความเมตตาจากท่านในเรื่องยา นอกจากยาจินดามณีแล้ว ยังมียาที่ทรงคุณเป็นที่เลื่องชื่อของท่านอีกขนานหนึ่ง คือ “ ยาวิเศษอนันตคุณ” ยาขนานนี้ท่านก็ประกอบขึ้นเก็บไว้เป็นประจำ เมื่อมีชาวบ้านเดือดร้อนด้วยโรคภัย ท่านพิจารณาว่าควรใช้ยาชนิดไหนท่านก็มอกให้ไป โดยเฉพาะ “ ยาวิเศษอนันตคุณ” ซึ่งใช้แก้โรคต่างๆ ได้หลายโรค ท่านมักจะมีไว้ไม่ขาด

          ดังนั้นนอกจากยา “ ยาจินดามณี” แล้ว ท่านจะประกอบยาต่าง ไว้อีกหลายขนาน เป็นต้นว่า “ ยารัตนวาโย” “ ยาวิเศษอนันตคุณ” “ ยาหอมเทพจิต” ล้วนแต่เป็นยาที่ประกอบด้วยสมุนไพรเป็นหลักทั้งสิ้น ท่านประกอบไว้ก็เพื่อช่วยสงเคราะห์ชาวบ้านในทางโรคภัยไข้เจ็บเพราะสมัยก่อนการแพทย์ยังไม่เจริญเหมือนสมัยนี้ ใครเจ็บป่วยมักจะไปหาพระที่ตนนับถือ เพื่อขอให้เป็นที่พึ่งพระเถระในยุคนั้น ถ้าเป็นเจ้าอาวาสก็มักจะต้องมีรอบความรู้ทางด้านสมุนไพรใบยาเอาไว้เพื่อช่วยสงเคราะห์ชาวบ้านนั่นเอง d

         กรรมวิธีการสร้าง ประกอบด้วยวิธีกรรมและเครื่องยา แยกเป็นสองส่วน ส่วนที่เป็นเครื่องยานั้นตามตำรับยาพรรณนาเอาไว้อย่างกว้างๆ ในเบื้องต้นของตำราว่า

          “ จินดามณีโอสถพิพาสประกอบดอกคราด ดอกจันทน์เกสรบุษบัน เปราะหอมกำยาน โกฐสอ โกศเขมาทองน้ำประสาน เปลือกกุ่มชลธาร กรุงเขมาเท่ากัน ผสมแล้วตำบดพิมเสน ชะมด น้ำผึ้ง รวงรัน กฤษณา น้ำมะนาว น้ำมะเขือ ขื่อดั้น ผสมยาเข้าด้วยกัน บดปั้นตากกิน เป็นยาวาสนา เลิศล้ำตำราในโลกแผ่นดิน อุปเท่ห์กล่าวไว้ ผู้ใดได้กิน จะสวัสดิ์โสภิณกว่าคนทั้งหลาย พัสดุ เงินทอง จักพูนกูลนอง กว่าโลกหญิงชายนำมาบูชาอหิวาต์ก็วิวาย ระงับอันตราย ทั้งสี่กิริยา โทษหนักเท่าหนัก มาตรแม้นประจักษ์ถึงกาลมรณา ถ้าแม้นใครกินซึ่งยาวาสนากลับน้อยถอยคลาเคลื่อนคลายหายเอย ”

          นอกจากนี้ยังได้แยกเครื่องยาไว้อย่างละเอียดว่าสมุนไพรชนิดใดจะเอาส่วนไหนประกอบกับอะไร บดเป็นผงละเอียด เคล้ากับตัวประสาน สมุนไพรนั้นมีมากมายหลายชนิด แยกออกเป็นสัดส่วนว่าส่วนไหนใช้เท่าใดและให้ลงหรือเสกด้วยคาถาอย่างไรบ้าง เมื่อปลุกเสกเครื่องยาแต่ละส่วนตามคาถาที่กำกับแล้วก็เอาเครื่องยามาประสมกันมีคาถาฤาษีประสมยาประกอบไว้อีกโสตหนึ่ง ในเรื่องสัดส่วนของสมุนไพร ตลอดจนสมุนไพร นอกจากที่ได้กล่าวไว้เบื้องต้นนั้น และพระคาถากำกับการเสกสมุนไพรมากมายหลายบท ผู้เขียนจะเว้นที่จะกล่าวถึงเพื่อรักษาตำรับของยาคู่ สำนักวัดกลางบางแก้วเดาไว้เพื่อเป็นของเฉพาะวัดกลางบางแก้วเป็นประเพณีสืบไป

          ตลอดชีวิตของหลวงปู่บุญ มีการสร้างยาจินดามณีเท่าที่สืบได้เพียง ๒ ครั้งเท่านั้น โดยญาติโยมได้ร่วมกันออกทุนซื้อหาเครื่องยามาถวายแล้วหลวงปู่จึงได้ทำพิธีสร้างขึ้น ครั้งหลังมี ครูหลอม ตรีเนตร เป็นกำลังสำคัญในการหาเครื่องยาและรวบรวมสมุนไพรให้หลวงปู่สร้างก่อนท่านมรณภาพประมาณ ๒ ปี คือ ปี พ.ศ. ๒๔๗๖ ในครั้งนี้เล่าว่าผู้ได้ยาไปมากคือ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา ส่วนครั้งแรกนั้น สร้างห่างกันนานคาดว่าประมาณปี พ.ศ. ๒๔๓๕ หลังจากหลวงปู่บุญเป็นเจ้าอาวาส ๖ ปี

ข้อมูล : http://www.wkk.ac.th/monk1/data6.php

ชมพระเครื่องทั้งหมดในร้านคลิกที่นี่เลยครับ สิริถาวร พระเครื่อง