เกร็ดความรู้เรื่องพระเครื่อง-บูชา
|
เกร็ดความรู้เรื่องพระเครื่อง-บูชา เกร็ดความรู้เรื่องพระเครื่อง-บูชา
ส่วนพระบูชานั้น โดยมากมีขนาดใหญ่โต มโหฬาร มักจะตั้งบูชาอยู่กับบ้านกับเรือนหรืออยู่กับวัดวาอารามต่างๆ อันเป็นสิ่งที่คนไทยหรือสังคมไทยเราทุกผู้ทุกนามให้ความเลื่อมใสศรัทธา มีการเคารพกราบไหว้บูชาสักการะเพื่อขอพร อันเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวทางใจที่คนไทยเราทุกคนถือกันว่า พระบูชา-พระเครื่องนั้น เป็นของวิเศษ เป็นของศักดิ์สิทธิ์ มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์อันเหลือเชื่อ บางครั้งมีมหาอุตย์ มีแคล้วคลาดกับอุบัติเหตุได้ ปลอดภัยจากภยันตรายทั้งหลายทั้งปวงได้ มีเมตตามหานิยม อยู่ยงคงกระพัน ยิงไม่ออก ฟันไม่เข้า กลิ่นคาวเลือดไม่ปรากฏ รถชนไม่ได้รับอันตราย ทำมาค้าขายขึ้น ตกเครื่องบินไม่ตาย เรืออับปางกลางทะเลลึกยังรอดมาได้ (ตึกพังมาทับมีทั้งตายและไม่ตาย) อะไรทำนองนี้ เราเรียกเครื่องยึดเหนี่ยวทางใจนั้นว่า พระเครื่อง-พระบูชา พระเครื่องเป็นเรื่องของความเร้นลับที่ไม่สามารถจะพิสูจน์ได้ เป็นเรื่องของความมหัศจรรย์อย่างหนึ่งที่มีความเกี่ยวข้องและสัมพันธ์กับพระพุทธศาสนาของเรา สังคมหนึ่งอาจจะมองไปว่าเป็นเรื่องของการงมงาย แต่อีกสังคมหนึ่งถือว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์เป็นเรื่องอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่สามารถยึดเหนี่ยว หรือเหนี่ยวรั้งให้เราทำดีได้ สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงแน่ บาปบุญ มีแน่ เวร-กรรม มีแน่ ทำได้ดี ทำชั่วได้ชั่วแน่ ทุกชีวิตที่เกิดมาแต่ละคนมีบุญวาสนาไม่เหมือนกัน แต่มีการเกิดการแก่การเจ็บการตายเหมือนกันทุกคน มีบางคนกล่าวว่า ทำดีได้ดีมีที่ไหน ทำชั่วได้ดีมีถมไป" นั้นเป็นความคิดของมหาโจรองคุลีมาร เป็นเรื่องของคนงมงายชนิดหนึ่ง พูดไป 3 ปีก็คงไม่จบไม่สิ้น เช่นเดียวกับพระเครื่องที่พูดต่อไปนี้นี่แหละ เรื่องพระเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพระศาสนา ศาสนาของเราเจริญรุ่งเรืองมาได้ก็เพราะคนในชาติปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ปฏิบัติควรและมีความเชื่อมั่นในหลักธรรมขององค์สัมมาสัมพุทธเจ้าที่เราท่านทั้งหลายต่างก็เคารพสักการะกันอยู่ทุกวันนั่นเอง ในสมัยโบราณ มีการบรรจุพระเครื่องและพระบูชา ตามสถานที่ต่างๆ เพื่อเป็นการสืบทอดพระศาสนา และเพื่อเป็นพุทธบูชาแก่วงศาคญาญาติที่ล่วงลับไปแล้ว คนรุ่นหลังได้เอาเยี่ยงอย่างสืบทอดเจตนารมณ์กันต่อมา เป็นการสืบสานสัมพันธ์มาตั้งแต่ดั้งเดิมให้คงมั่นตลอดไปอันเป็นประเพณีที่มีมาแต่ครั้งดึกดำบรรพ์ และจะมีต่อไปในอนาคตกาลอันยาวไกล จึงได้มีการบรรจุไว้ตามพระเจีดย์ต่างๆ ตามสถูป ตามศาสนสถาน ตามโบสถ์ ตามวิหาร ตามฐานชุกชี (ใต้พระประธาน) ตามพระปรางค์ต่างๆ อย่างมากมาย ตามที่ปรากฏมีการขุดค้นพบกันมาแล้วอย่างมากมายทั่วประเทศ วัสดุที่ใช้สร้างนั้นมีด้วยกันหลายชนิด เช่น สร้างด้วยเนื้อดิน , สร้างด้วยเนื้อชิน, สร้างด้วยเนื้อโลหะ, สร้างด้วยเนื้อสำริด, สร้างด้วยเนื้อทองคำ, สร้างด้วยเนื้อเงิน, สร้างด้วยเนื้อว่าน, สร้างด้วยเนื้อตะกั่ว, สร้างด้วยเนื้องา สร้างด้วยเนื้อแก้ว, สร้างด้วยหิน และอื่นๆ ซึ่งแต่ละอย่างแต่ละชนิด ผู้สร้างหรือศิลปะยุคสมัย ขึ้นอยู่กับการเวลาและช่างผู้ออกแบบการสร้าง อายุการสร้างหรือศิลปะของพระแต่ละสมัยนั้นโดยมากเรียงลำดับดังนี้ ศิลปะลังกา, ศิลปะธิเบต, ศิลปทวาราวดี, ศิลปะลพบุรี, ศิลปะศรีวิชัย, ศิลปะเชียงแสน, ศิลปะสุโขทัย, ศิลปะอยุธยา, ศิลปะรัตนโกสินทร์ (ปัจจุบัน) เมื่อสร้างเสร็จแล้วโดยมากมักจะบรรจุอยู่ตามกรุตามที่กล่าวข้างต้น เช่นพระเจดีย์ ตามพระปรางค์ค่างๆ แล้วแต่ผู้บรรจุจะเห็นสะดวก คำว่าพระกรุนั้น มีอยู่ด้วยกันหลายร้อยหลายพันกรุในประเทศไทย ทั้งภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคใต้ และภาคอีสาน ยิ่งเป็นพระบูชาแล้ว ทางภาคอีสานของไทยมีมากที่สุด ยิ่งเป็นเทวรูปด้วยแล้วนับได้ว่าภาคอีสานมีมากกว่าภาคอื่นๆ ส่วนพระเครื่อง (ที่มีขนาดเล็ก) ที่บรรจุในกรุต่างๆ ทั่วๆ ไป ก็มีเช่น ลำพูน, เชียงใหม่, สุโขทัย, น่าน, ตาก, อุตรดิตถ์, เชียงราย,กำแพงเพชร,พิษณุโลก,นครสวรรค์,ชัยนาท, สุพรรณบุรี, สิงห์บุรี, นครปฐม, ราชบุรี, กาญจนบุรี, ลพบุรี, อยุธยา เป็นต้น ในแต่ละกรุนั้นมีพระตามยุคตามสมัย ตามศิลปะไม่เหมือนกัน เอาพระที่เขานิยมกันมากมากนะครับ เช่น พระรอดกรุมหาวัน (ลำพูน), พระร่วงรางปืน กรุสวรรคโลก (สุโขทัย), พระชินราชใบเสมา(พิษณุโลก) พระนางพญา(พิษณุโลก) พระท่ามะปรางค์เมืองกำแพง พระซุ้มกอเมืองกำแพง, พระทุ่งเศรษฐีเมืองกำแพง, พระนางวัดหัวเมืองนครสวรรค์, พระกำแพงสรรค์นั่ง-ยืน (ชัยนาท), พระผงสุพรรณ (สุพรรณบุรี), พระประหนังอยุธยา, พระหูยานลพบุรี (ลพบุรี), พระร่วงนั่งกรุวัดกลาง (นครปฐม), พระท่ากระดาน กรุกาญจนบุรี, พระหูยานเขาสมอปรือ(เพชรบุรี) พระสมเด็จบางขุนพรหม(กทม.) เหล่านี้เป็นต้น เป็นพระที่นักนิยมสะสมพระเครื่องทั้งหลายชื่นชอบและรู้จักกันดีทั่วๆไป ในสมัยโบราณไม่มีการเช่าบูชา(ซื้อ-ขาย) เหมือนในปัจจุบัน ทุกวันนี้พระเครื่องและพระบูชาหรือวัตถุมงคลของพระคณาจารย์ต่างๆ เหมือนสินค้าชนิดหนึ่งไปแล้ว จะเป็นด้วยเหตุผลกลใดไม่ทราบ และสนนราคาก็แสนจะแพงลิบลิ่วชะอีกด้วย เช่น พระสมเด็จพุทธาจารย์โต พรหมรังสี (วัดระฆัง) พระรอดกรุมหาวันเมืองลำพูน พระทุ่งเศรษฐี เมืองกำแพง พระผงสุพรรณเมือง สุพรรณบุรี พระนางพญาเมืองพิษณุโลก พระดังกล่าว 4-5 อย่างนี้เรียกว่าชุดเบญจภาคี สนนราคาในปัจจุบันราคาหลักแสนหลักล้าน (ราคาเป็นแสนเป็นล้าน) เพราะเป็นพระที่หายากยิ่งเกือบจะพูดได้ว่าเศรษฐีมั่งมีเงินทองเท่านั้นจึงจะมีได้ เรียกว่าเป็นพระยอดนิยมสูงสุดในปัจจุบันหายากยิ่งเหมือนงมเข็มในมหาสุมทร และจะไม่มีการวางจำหน่ายในท้องตลาด (ตลาดพระ) นอกจากจะอยู่ในรังของผู้มั่งคั่งทั้งหลายเท่านั้น ไม่เฉพาะพระที่กล่าวข้างบนนี้เท่านั้น ยังมีพระเครี่องจำนวนไม่น้อยที่มีคุณค่ามากมายมหาศาลทั่วๆไป เช่น พระหูยานลพบุรี พระปรุหนังอยุธยา พระขุนแผนเคลือบกรุวัดป่าแก้ว (วัดพระยาไทย) หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าวัดใหญ่ชัยมงคล (วัดนี้เรียกชื่อได้ 3 ชื่อก็ได้) เป็นพระขุนแผนที่มีราคาเป็นแสนเป็นล้าน พระวัดตระไกรหน้าครุฑอยุธยา พระมเหศวร สุพรรณบุรีพระท่ามะปรางค์ เมืองกำแพง พระร่วงนั่งหลังลิ่ม สุโขทัย พระชินราชใบเสมา พิษณุโลก ฯลฯ ต่างก็เป็นพระเครื่องที่ประชาชนมีความเลื่อมใสศรัทธา เพราะเชื่อมั่นในอานุภาพอิทธิฤทธิ์นานาประการที่มีอยู่ในองค์พระนั้นนั่นเอง ยิ่งเป็นพระสมเด็จพุฒาจารย์ (แท้) ด้วยแล้วสนนราคาเรือนหมื่น เรือนแสน เรือนล้าน (หลักหมื่น, หลักแสน, หลักล้าน) คนที่มีไว้ในครอบครองต้องเก็บรักษาไว้ให้ดี มิฉะนั้นท่านอาจจะถูกแย่งชิง จี้ปล้นเอาง่ายๆ บางครั้งก็มีการตายด้วยเรื่องของพระสมเด็จก็มี (โดยอ่านพบในหน้าหนังสือพิมพ์) ฉะนั้นผู้มีไว้ในครอบครองอย่าโอ้อย่าอวด ประเดี๋ยวมหาวายร้ายมันจะทุบหัวเอา ท่านต้องรักษาพระของท่าน
พระสมเด็จมีทั้งบรรจุกรุและไม่บรรจุกรุ (ของวัดระฆังไม่บรรจุกรุ ของบางขุนพรหมบรรจุกรุ) เพราะฉะนั้นจึงแตกต่างกันตรงที่มีคราบกรุกันไม่มีคราบกรุ พระสมเด็จเป็นพระที่มีระดับมีคุณค่าสุดจะพรรณนา จึงได้มีผู้ทำปลอมและเรียนแบบกันมาตลอด ในแผงพระทั่วๆ ไปมักจะมีพระสมเด็จอยู่เสมอ ผมขอพูดได้อย่างดังๆ ว่า ถ้าเป็นพระสมเด็จแท้จะไม่มีวางจำหน่ายตามแผงพระเด็ดขาด (นอกจากศูนย์พระต่างๆ เท่านั้น) อาจจะมี เราสามารถแยกประเภทของพระออกได้ ดังนี้ สำหรับพระเกจิอาจารย์ที่สร้างเป็นเหรียญก็ดี รูปหล่อก็ดีหรืออาจจะสร้างในลักษณะอื่นๆ ก็ดี จัดอยู่ใน 5 ประเภทนี้เช่นกัน ผมขอยกตัวอย่างเรื่องการหล่อรูปหลวงพ่อเงินซึ่งผมสักการะบูชาท่านอยู่ นำมาประกอบตัวอย่างเป็นเกร็ดความรู้เล็กๆ น้อยๆ คิดว่าคงมีประโยชน์อย่างใหญ่หลวง เพราะหลวงพ่อเงินเป็นพระคณาจารย์หรือนักเล่นทุกรูปทุกนามต้องรู้จัก วัตถุมงคลของท่านราคาหลักแสนหลักล้าน หนำซ้ำยังหายากยิ่งอีกด้วย มีใครบ้างไหมครับที่รู้ว่าช่างหล่อรูปหลวงพ่อเงินคนแรกเป็นใคร คงไม่มีใครสามารถบอกได้ หลายคนคงรู้บ้างและอีกหลายหมื่นคนอาจจะไม่รู้ ผมขอเรียนให้ท่านที่เคารพรักได้ทราบเสียเลยนะครับว่า คนที่เป็นช่างหล่อรูปหลวงพ่อเงินเป็นคนแรกคือ ชาวรามัญบ้านช่างหล่อ (ผู้สำเร็จเตโชกสิน) ชื่อยายวัน นามสกุล แจ้งดี เป็นผู้หล่อรูปหล่อ เหรียญหูจอบ เหรียญไข่ปลา (แจกผู้หญิง-เด็ก) เป็นช่างหล่อคนแรก (มีบันทึกไว้ที่วัดชนะสงคราม หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าวัดตองปุ และในการหล่อก็มีบรรดาลูกศิษย์ลูกหาของหลวงพ่อเงินลอกเลียนแบบมาสร้างเสริมต่อมาอีกรวม 7 วัด เช่น อาจารย์แจ๊ะ อาจารย์ฟุ้ง หลวงปู่ไข่ พระครูล้อม พระธรรมทัสสีมุนี (สุน) หลวงพ่อน้อย หลวงพ่อพิธ หลวงพ่อชุ่ม ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวนามมานี้ ล้วนนับถือหลวงพ่อเงินเป็นที่ยิ่ง ก็ได้เสริมสร้างพระหลวงพ่อเงินขึ้นมาเพื่อประกาศเกียรติคุณของท่านให้สาธุชนได้รู้จักดียิ่งขึ้น ไปสักการะบูชา
นอกจากคณาจารย์ดังกล่าวมาแล้ว ให้ช่างจัดสร้างแล้ว ยังมีพวกที่อยากร่ำอยากรวยจ้างช่างอื่นๆ หล่อเลียนแบบอย่างมากมายในปัจจุบันที่เราท่านได้เห็นในสนามขณะนี้ ไม่ได้ปลุกไม่ได้เสก บางครั้งทำได้เฉียบขาด จนกระทั่งสามารถฟาดฟันบรรดาเซียนได้อีกด้วย "เหนือฟ้ายังมีฟ้า" แทบทุกศูนย์โดนกันมาก็มากราย บางรายถึงกับอ๊วกแตก บางคนถึงกับขว้างทิ้งลงแม่น้ำเจ้าพระยาก็มี บางทีก็ทำให้คนจำหน่ายของเก๊เก่า ร่ำรวยไปก็มี (เรียกว่าเก๊สมัยเก่ามาแท้สมัยปัจจุบัน) สำหรับผู้เขียนเองนั้น มีแต่รูปถ่ายไว้บูชาเท่านั้นถึงแม้ว่าอยากได้หลวงพ่อเงินแท้ๆ สักองค์จนใจจะขาด ผมมีคาถาหลวงพ่อเงินหลายบท ได้ท่องจำก็เจริญรุ่งเรืองดี หลวงพ่อเงินเก่งยังไง ทุกคนคงแปลกใจ ขอเรียนให้ทราบเล็กๆน้อยๆ ว่า หลวงพ่อเป็นศิษย์เอกหลวงพ่อโม วัดวังหมาเน่าจ. พิจิตร เป็นพระคณาจารย์ยอดเก่งที่คนสมัยนั้นต้องยอมรับ หลวงพ่อเงินถ่ายทอดวิชาความรู้จากยอดอาจารย์นั้นมา และได้ใช้ความรู้ความสามารถที่เรียนมา โดยขณะที่ช่างกำลังหล่อรูปของหลวงพ่อ หลวงพ่อได้แสดงให้คนทั้งหลายเห็นประจักษ์คือ ท่านได้เปลื้องจีวรของท่านลงในที่หล่อที่มีไฟลุกท่วมเบ้า และท่านก็บอกว่า สรงน้ำก่อน เมื่อสรงน้ำเสร็จ ท่านก็มาหยิบจีวรที่ใบเบ้า นั้นขึ้นมาห่มหน้าตาเฉย ที่แหละครับเป็นเกร็ดความรู้ที่ท่านควรจะรับทราบไว้ และยิ่งเป็นน้ำมนต์ของท่านด้วยแล้ว รับรองว่าเสนียดจัญไรทั้งหลายแหล่ศูนย์สิ้นทันที ท่านมีดีในทางคงกระพันชาตรี วาจาศักดิ์สิทธิ์ ใครปลอมแปลงรูปท่านมักจะเกิดวิบัติ คาถาของท่านยอดเยี่ยมทุกๆ ขบวนความ ผู้เขียนขอมอบพระคาถาคงกระพันชาตรีของหลวงพ่อบทหนึ่งดังนี้ ตั้ง นโม 3 จบ และกล่าวเป็นพระคาถาดังนี้ นะจังงัง โมจังงัง พุธลึมรัง ธาหนังเหนียว ยะให้คงเนื้อคงหนัง คงกระดูก คงนั่ง คงนอน คงยืน คงทั้งหลับทั้งตื่น คงทั้งกลางวันกลางคืน สารพัดคง มาคงตัวกู นะโมพุทธายะ ปิติผิด อิทิผิด.. เรื่องของหลวงพ่อเงินเป็นเรื่องที่น่ารู้น่าศึกษา ยังมีอีกหลายชั้นหลายตอน วันนี้ต้องขอยุติไว้ก่อนโอกาสหน้าพบกันใหม่
ในกรุงเทพมหานคร ทุกวันนี้นิยมพระหลวงพ่อโต๊ะวัดประดู่ฉิมพลีกันมากที่สุด มีทั้งแท้ก็แยะมีทั้งเสริมก็เยอะ หลายรุ่นหลาย พ.ศ. หลายรูปแบบมีผู้สนใจไม่เหมือนกัน มีทั้งปลอมและทั้งแท้ ยิ่งรุ่นปลดหนี้ยิ่งมีราคาแพง เพราะทุกคนเชื่อว่าถ้ามีหลวงปู่โต๊ะรุ่นนี้แล้ว คงจะหมดหนี้หมดสิน และยังมีอีกหลายรุ่น ที่ทุกคนรอคอย บางรุ่นบางองค์ พระกรุแท้ๆ ราคาสู้กันไม่ได้เลย ผมผู้เขียนได้ยินได้ฟังมาต้องขอคารวะในการบลูมของหนังสือพิมพ์หลายๆ ฉบับไว้ ณ ที่นี้ สำหรับพระหลวงพ่อคูณ ทุกชนิดก็ดี มีทั้งของแท้และของปลอมมากมายก่ายกองขณะนี้บางคนไม่รู้เลยว่าเป็นของปลอมบางคนไม่รู้เลยว่าเป็นของแท้ เพราะออกมาจากโรงงานเดียวเปรียบเทียบระหว่าง พระหลวงพ่อเงินก็ดี พระกรุงศรีเทพก็ดี พระหลวงปู่โต๊ะก็ดี พระหลวงพ่อคูณก็ดี ว่า น่าจะศึกษาเพียงใด แต่ไหนเท่านั้น โรงงานใดหรือท่านผู้ใดคิดจะปลอมแปลงเป็นเรื่องของท่านเราไม่เกี่ยวกับท่าน และไม่เป็นเรื่องเสียหาย ผมไม่เคยควักสตางค์ออกเช่าพระนำมาเสนอ ท่านที่รักเคารพไว้เท่านั้น ก็ขอความสุขสวัสดี จงมีแต่ท่านที่โชคดี เช่าพระแท้ พระราคาถูกไว้ในครอบครอง ขอให้เป็นของแท้จริงเท่านั้น ที่เขียนมาแต่ต้นนี้ ผมขอเรียนชี้แจงว่า ผมไม่มีปมด้อยใจจิตใจและไม่เคยสร้างปมเด่นให้ตัวเอง ผมเชื่อว่าคนไทยมักจะลืมค่านิยมไทยเสียจริง แม้แต่นักร้องที่เข้ามาเด้งหน้า-เด้งหลัง ยังร้องกันกรี๊ดกร๊าดมองแล้วทุเรศสุดๆ ใครจะหาว่าผู้เขียนเป็นเต่าล้านปีก็ต้องยอม ศีลธรรมของคนไทยเริ่มหมดไปที่ละน้อยๆ และจะต้องหมดไปในที่สุด เรื่องของพระเครื่องนั้นมีด้วยกันมากมายสุดจะบรรยายได้หมด มีทั้งพระกรุและเกจิอาจารย์ ทั้งมีมาตรฐานและไม่มีมาตรฐาน เรื่องสนนราคามีทั้งแพงและถูก(เดี๋ยวถูก-เดี๋ยวแพง) ผู้เช่าต้องเลือกสรรเอาเอง บางครั้งบางที่ผู้เช่าดูพระไม่เป็นดื้อรันก็มี และสำหรับผู้จำหน่ายหรือผู้เปิดศูนย์ต่างๆ มีมาตรฐานดีเด่นน่าเชื่อถือได้ก็มีอยู่มากหรืออาจจะพูดได้ว่า นักเล่นพระที่มีมาตรฐานโดยมากมักจะเรียนรู้จนสิ้นตั้งแต่ ก. ไก่ ถึง ฮ. นกฮูก เลยทีเดียว ข้อควรระวัง จงอย่าละโมภโลภมากเช่าซื้อพระของเด็กหรือคนไม่คุ้นเคย ท่านจะโดนซิว (จับ) เอาง่ายๆ | |||||||
|
www.soonphra.com
ชมพระเครื่องทั้งหมดคลิกที่นี่เลยครับ สิริถาวร พระเครื่อง |
