พระปิดตา หลวงปู่เอี่ยม วัดสะพานสูง

ท่าน เป็นผู้เปี่ยมไปด้วยเวทย์มนต์ อาคมขลังท่านได้สร้างตะกรุดมหาโสฬสมงคล และพระปิดตาของท่านอันถือได้ว่าเป็นหนึ่งในยุทธจักรของจอมขมังเวทย์ ซึ่งมีผู้มีประสบการณ์ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน สุดที่จะหาที่เปรียบมิได้ พระปิดตาของท่านได้ใช้ว่าน 108 ที่เป็นมงคลนาม และว่านที่มีอานุภาพคงกระพันศักดิ์สิทธิ์ในตัวมาเป็นส่วนผสมสร้างพระร่วมกับ ผงพุทธคุณ ส่วนตัวประสาน พระปิดตา ท่านได้ใช้ชันยาเรือมาตำปนคลุกเคล้ากันไปในเนื้อหามวลสารของพระด้วย ท่านได้กล่าวไว้กับลูกศิษย์ในสมัยนั้นว่า "ชันยาเรือที่พายไปบิณฑบาตรโปรดสัตว์" มีความสำคัญยิ่งถือว่าเป็นมหาอุตม์ เวลา เรือรั่วที่ใดก็อุดตรงนั้น นับได้ว่าเป็นชันมงคลอาถรรพณ์ วัตถุอีกชนิดหนึ่ง

หลวงปู่เอี่ยมท่านเกิดเมื่อปีฉลู พ.ศ.2359 ที่บ้านแหลมใหญ่ ฝั่งใต้ข้างวัดท้องคุ้ง อำเภอปากเกร็ด นนทบุรี โยมบิดาชื่อ นาค โยมมารดาชื่อ จันทร์ พอท่านอายุได้ 22 ปีก็อุปสมบทที่วัดบ่อ ตำบลปากเกร็ด หลังจากอุปสมบทได้ 1 เดือนท่านก็ย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่วัดกัลยาณมิตร ซึ่งขณะนั้นพระพิมลธรรมพร เป็นเจ้าอาวาส หลวงปู่เอี่ยมท่านได้ศึกษาพระปริยัติธรรม และแปลพระธรรมบทอยู่ที่วัดนี้ถึงเกือบ 7 พรรษา ท่านจึงย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่วัดประยุรวงศาวาส ในปี พ.ศ.2388 ต่อมาในปี พ.ศ.2396 ญาติโยมพร้อมด้วยชาวบ้านภูมิลำเนาในคลองบ้านแหลมใหญ่ (ซึ่งปัจจุบันนี้คือคลองพระอุดม) นนทบุรี ได้เดินทางมาอาราธนาหลวงปู่เอี่ยมให้กลับไปปกครองวัดสว่างอารมณ์ (ปัจจุบันคือวัดสะพานสูง)

สาเหตุที่เปลี่ยนชื่อวัดสว่างอารมณ์เดิมมาเป็นชื่อวัดสะพานสูงนั้นมีเรื่อง เล่าต่อๆ กันมาว่า ในสมัยนั้นสมเด็จกรมพระยาวชิรญาณวโรรส ท่านได้เสด็จไปตรวจการคณะสงฆ์ได้เสด็จไปขึ้นที่วัดสว่างอารมณ์นี้ ได้ทอดพระเนตรเห็นสะพานข้ามคลองหน้าวัด มีความสูงมากอยู่ และชาวบ้านก็มักจะเรียกวัดสว่างอารมณ์นี้ว่า วัดสะพานสูง สมเด็จกรมพระยาวชิรญาณวโรรสทรงเห็นว่า สะพานสูงนี้เป็นนิมิตดีประจำวัดประการหนึ่ง และอีกประการหนึ่งชาวบ้านก็นิยมเรียกกันติดปากว่าวัดสะพานสูง จึงได้ประทานเปลี่ยนชื่อวัดสว่างอารมณ์มาเป็น "วัดสะพานสูง" จนทุกวันนี้

เมื่อหลวงปู่เอี่ยมมาปกครองวัดสะพานสูงใหม่ๆ มีพระจำพรรษาอยู่เพียง 2 รูปเท่านั้น ขณะที่หลวงปู่เอี่ยมท่านได้ย้ายมาอยู่ที่วัดสะพานสูงได้เพียง 8 เดือน ก่อนวันเข้าพรรษา หลวงพิบูลย์สมบัติ บ้านท่านอยู่ปากคลองบางลำพู ได้เดินทางมานมัสการหลวงปู่เอี่ยม หลวงปู่เอี่ยมได้ปรารภถึงความลำบากด้วยเรื่องการทำอุโบสถ และสังฆกรรม เนื่องจากสถานที่เดิมทรุดโทรมมาก จึงอยากจะสร้างถาวรสถานให้แก่วัด เพื่อความเจริญรุ่งเรือง หลวงพิบูลย์ สมบัติท่านจึงได้บอกบุญเรี่ยรายหาเงินมาเพื่อก่อสร้างโบสถ์ และถาวรสถานขึ้น

จึงสันนิษฐานว่าหลวงปู่เอี่ยมท่านจึงสร้างพระปิดตาและตะกรุดเป็นครั้งแรก เพื่อเป็นของชำร่วยแก่ผู้บริจาคทรัพย์และสิ่งของที่ใช้ในการก่อสร้างพระ อุโบสถและถาวรสถานในครั้งนั้น ต่อมาในปี พ.ศ.2431 ก็ได้สร้างศาลาการเปรียญ และอีก 8 ปี ก็สร้างพระเจดีย์ฐาน 3 ชั้น ในขณะที่หลวงปู่เอี่ยมท่านจำพรรษาอยู่ที่วัดสะพานสูงก็ได้ออกธุดงค์อยู่เสมอ โดยจะมีพระลูกวัดติดตามได้ด้วย โดยท่านจะให้พระลูกวัดออกเดินทางไปก่อน 6-7 ชั่วโมง แล้วหลวงปู่ท่านจะตามไปทีหลัง แต่ท่านก็ตามไปทันตามจุดนัดพบทุกครั้ง

หลวงปู่เอี่ยมท่านสำเร็จวิชาโสฬสมงคล และเชี่ยวชาญวิชากรรมฐาน ท่านได้สร้างวัตถุมงคลไว้แจกแก่ศิษย์หลายอย่าง เช่น พระปิดตาเนื้อผงคลุกรัก มีพิมพ์ชะลูด พิมพ์ตะพาบ และพิมพ์พนมมือ อีกทั้งตะกรุดมหาโสฬสมงคล ซึ่งตะกรุดของท่านนี้ก็หายากและเป็นที่นิยมกันมาก นับเป็นตะกรุดอันดับหนึ่งของเมืองไทยเลยทีเดียว

หลวงปู่เอี่ยมท่านมรณภาพในปี พ.ศ.2439 สิริอายุได้ 80 ปี พรรษาที่ 59