พระภาวนาโกศลเถระ ที่รู้จักมักคุ้นกันในนามหลวงปู่เอี่ยม วัดหนัง เป็นชาวบางขุนเทียนโดยกำเนิด เกิดเมื่อปี พ.ศ.2375 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 เมื่อท่านอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ได้ฉายา สุวณณสโร ท่านใฝ่ศึกษาร่ำเรียนจนมีความแตกฉานทั้งทางด้านวิปัสสนาธุระและพุทธาคม เป็นพระที่เคร่งในวัตรปฏิบัติ และเป็นที่เคารพศรัทธาเลื่อมใสของชาวบ้านและพุทธศาสนิกชนทั่วไป ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดหนังราชวรวิหาร และได้พัฒนาวัดมีความเจริญรุ่งเรืองและเป็นที่รู้จักของพุทธศาสนิกชนทั้งใกล้ไกล ชื่อเสียงของท่านเลื่องลือขจรไกลมีศิษยานุศิษย์มากมาย

เหรียญปั๊มรูปเหมือนหลวงปู่เอี่ยม รุ่นแรก ยันต์สี่ พ.ศ.2467 นับเป็นครั้งแรกที่หลวงปู่ท่านยอมอนุญาตให้มีการจัดสร้างเหรียญที่ระลึกขึ้น เพื่อแจกจ่ายแก่ผู้ที่มีจิตศรัทธาร่วมบริจาคปัจจัยสมทบทุนในการปฏิสังขรณ์ ศาลาการเปรียญซึ่งชำรุดทรุดโทรมมาก เป็นวัตถุมงคลที่มีชื่อเสียงและเป็นที่นิยมอย่างสูง มีการจัดสร้างทั้งเนื้อทองคำ เนื้อเงิน และเนื้อทองแดง อีกทั้งสร้างแบบพิเศษขึ้นอีกหลายรูปแบบ อาทิ ทำพื้นเงิน องค์พระฉลุด้วยทองคำดุนนูน พื้นเงิน องค์พระฉลุเป็นนาก เหรียญทองคำลงยา เป็นต้น

ลักษณะเหรียญ เป็นเหรียญรูปใบเสมา หูในตัว ขอบเหรียญทั้งด้านหน้าและด้านหลังแกะลวดลายกนกอย่างงดงาม พิมพ์ด้านหน้า มีเพียงพิมพ์เดียว ภายในกรอบกนกมีรูปจำลองหลวงปู่เอี่ยมนั่งเต็มองค์บนอาสนะขาสิงห์ ใต้โต๊ะและข้างแขนทั้งสองข้างมีลายกนกเล่นลายอุณาโลม เหนือศีรษะหลวงปู่มีอักขระ พุทโธ ด้านล่างใต้อาสนะขาสิงห์มีอักขระขอมเป็นชื่อท่าน คือ ภาวนาโกศลเถระ รอบเหรียญมีหนังสือไทยอ่านได้ว่า วัน ๖ เดือน ๑๑ ปีมะโรง จัตวาศก ส่วนพิมพ์ด้านหลัง แบ่งเป็น 2 พิมพ์ ในวงการจะเรียกตามจุดไข่ปลา ที่ข้างตัว พ.พาน และเลข ๗ ถ้ามี 4 จุด เรียก ยันต์สี่ สี่จุด แต่ถ้ามี 3 จุด เรียก ยันต์สี่ สามจุด

นอกนั้นจะเหมือนกันหมดทั้งการเขียนอักขระและการวางตำแหน่งยันต์ ดังนี้ คำว่า ยันต์สี่ มาจากการล้อมรอบอักขระขอมเป็นรูปลักษณะสี่เหลี่ยม โดยที่ปลายแต่ละด้านบรรจุอักขระขอมไว้ปลายละหนึ่งตัว คือตัว นะ โม พุท ธา เฉพาะตัว ยะ จะถูกล้อมด้วยกรอบยันต์สี่อีกชั้นหนึ่ง ข้างตัวยะมี นะ ปถมัง อันเป็นหัวใจของยันต์ กลางเหรียญเป็นตัว อุณาโลม ใต้ลงมามีตัว มะ อะ อุ ซึ่งเป็นหัวใจพระรัตนตรัย ในตำแหน่งเดียวกันแต่อยู่ข้างล่างเป็นตัว นะ มะ พะ ทะ อันเป็นหัวใจธาตุทั้งสี่ ขอบเหรียญมีการระบุปีสร้าง คือ พ.ศ.๒๔๖๗

ด้านหลังของเหรียญยังแบ่งเป็นสองแบบคือแบบสามจุดและหลังสี่จุด จำนวนเหรียญที่สร้างประมาณ 5,000 เหรียญ เป็นเหรียญแบบสี่จุดประมาณ 4,000 เหรียญ และหลังแบบ 3 จุดประมาณ 1,000 เหรียญ นอกจากนี้ช่างยังได้ออกแบบพิเศษขึ้นมาอีกแต่มีจำนวนน้อยตามผู้สั่งทำคือ เหรียญฉลุยกหน้า เนื้อทองคำและเนื้อเงิน เหรียญฉลุเนื้อทองคำ เหรียญฉลุเนื้อทองคำลงยา

เหรียญแบบพิเศษนี้ริเริ่มสั่งทำโดยหมอกิม ซึ่งหมอกิมได้มอบให้ช่างทองอีกคนหนึ่ง คือช่างเจ๋ง อยู่ที่ภาษีเจริญ เป็นผู้จัดทำ เหรียญแบบพิเศษทั้ง 3 แบบนี้ได้แกะแม่พิมพ์ขึ้นใหม่ ดังนี้ เหรียญแบบฉลุยกหน้า ใช้แบบจากรูปถ่ายที่หลวงปู่มีผ้ารัดประคด และเหรียญฉลุทองคำทั้งแบบลงยาและไม่ลงยา ที่แกะแม่พิมพ์ขึ้นใหม่ ซึ่งต่อมาก็นำมาใช้เป็นแม่พิมพ์เหรียญยันต์ห้านั่นเอง ส่วนด้านหลังของเหรียญแบบฉลุทองคำทั้งสองแบบใช้แม่พิมพ์ของเหรียญยันต์สี่มา เป็นแม่พิมพ์

เหรียญหลวงปู่เอี่ยมหลังยันต์สี่ นี้ได้แจกจ่ายให้แก่ผู้บริจาคเงินสมทบทุน การปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญ ของวัดหนัง ส่วนเหรียญแบบพิเศษนั้น สร้างหลังจากที่สร้างเหรียญยันต์สี่แบบธรรมดา ไม่นานนักคือหมอกิมได้นำทองคำไปให้ช่างทองคำให้เมื่อทำเสร็จ มีคนอื่นเห็นเข้าต่างก็ชอบใจจึงได้ไหว้วานให้หมอกิมจ้างช่างให้ทำให้บ้าง แต่ก็สร้างน้อยมากตามผู้สั่งทำ ส่วนมากก็เป็นศิษย์ใกล้ชิดหลวงปู่แทบทั้งสิ้น

เหรียญของหลวงปู่เอี่ยมหลังยันต์สี่ทั้งแบบเนื้อทองแดง เนื้อเงินและแบบพิเศษ ทุกเหรียญ การตัดขอบของเหรียญหลังจากปั๊มเหรียญเสร็จแล้ว จะตัดขอบด้วยการใช้เลื่อยฉลุตัดขอบทุกเหรียญ ที่เรามักจะเรียกกันว่า เหรียญข้างเลื่อย นั่นเอง

ส่วนเหรียญยันต์ห้านั้นสร้างต่อมาในภายหลังจากเหรียญยันต์สี่ โดยพระครูคำและพระปลัดแจ้ง ได้ไปขออนุญาตหลวงปู่ขอจัดสร้างเหรียญไว้อีกรุ่นหนึ่ง เพื่อเป็นอนุสรณ์ หลวงปู่ก็ไม่ได้ขัด พระปลัดแจ้งจึงได้ไปให้ช่างเนียมได้จัดทำให้ โดยใช้แม่พิมพ์เหรียญฉลุทองคำเป็นแม่พิมพ์ด้านหน้า ส่วนด้านหลังก็แกะแม่พิมพ์ขึ้นใหม่เป็นแบบยันต์ห้า สร้างจำนวนประมาณ 1,000 เหรียญ เป็นเนื้อสัมฤทธิ์ เมื่อสร้างเสร็จแล้วก็ได้นำไปให้หลวงปู่เสก หลังจากนั้นอีกประมาณสามเดือนหลวงปู่ก็มรณภาพลง

เหรียญหลวงปู่เอี่ยม วัดหนัง เหรียญยันต์ห้าของหลวงปู่เอี่ยม ซึ่งเมื่อก่อนมีการถกกันว่าเหรียญนี้สร้างทันหลวงปู่เอี่ยมหรือไม่ เนื่องจากว่าเหรียญนี้ระบุปี พ.ศ. 2469 และหลวงปู่เอี่ยมท่านก็มรณภาพ วันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2469 จึงเกิดปัญหาว่าเหรียญนี้สร้างทันหลวงปู่หรือเปล่า

จากการค้นคว้าสืบหาข้อมูลของอาจารย์ตรียัมปวาย ซึ่งได้สอบถามจากนายถม ทองอู๋ (หลานของหลวงปู่เอี่ยม ซึ่งได้รับการถ่ายทอดมาจากหลวงพ่อเล็ก ลูกศิษย์ของหลวงปู่เอี่ยม) ระบุไว้ความว่า พระครูคำและพระปลัดแจ้ง มีความประสงค์จะสร้างเหรียญหลวงปู่เอี่ยมไว้อีกรุ่นหนึ่ง เพื่อเป็นอนุสรณ์ชิ้นสุดท้าย จึงได้เข้าไปขออนุญาตกับหลวงปู่เอี่ยมเพื่อจะสร้างเหรียญ เมื่อหลวงปู่เอี่ยมได้ฟังคำของพระปลัดแจ้งแล้ว ท่านก็นิ่งเฉยอยู่พักใหญ่ แล้วจึงบอกว่า ตามใจเถอะ

ปลัดแจ้งจึงติดต่อกับนายเนียม ช่างทองเจ้าเดิมให้ลงมือทำให้ จำนวนเหรียญรุ่นนี้ประมาณ 1,000 เหรียญ เมื่อช่างทำเหรียญเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระปลัดแจ้งก็นำใส่พานมาให้หลวงปู่เอี่ยมปลุกเสก หลวงปู่เอี่ยมหยิบดูแล้วจึงถามว่านี่ยันต์อะไร พระปลัดแจ้งจึงเรียนกับหลวงปู่ว่า เป็นยันต์พระปถมังแบบยันต์ห้า ท่านก็บอกว่าดีแล้ว

จากนั้นหลวงปู่เอี่ยมก็ปลุกเสกโดยซาวขึ้นแล้วโปรยไปในพานตามเดิม ทำเช่นนี้ทุกๆ พาน นายถมเล่าว่า ภายหลังจากการสร้างเหรียญรุ่นนี้แล้ว อีกสามเดือนต่อมาหลวงปู่เอี่ยมก็มรณภาพโดยสงบ ถ้าเราสังเกตแม่พิมพ์เหรียญหลังยันต์ห้าดูแล้ว จะเห็นได้ว่า เป็นแม่พิมพ์เดียวกับเหรียญเนื้อทองคำฉลุ ซึ่งด้านหลังเป็นแบบเหรียญยันต์สี่ และแบบหลังเรียบ และเหรียญเนื้อทองคำลงยา โดยเฉพาะตัวอักษรที่ด้านล่างของเหรียญมีคำว่า ปีมะโรง จัตวาศก วัน ๖ เดือน ๑๑ ซึ่งเป็นวันเดือนและปีเดียวกับเหรียญหลังยันต์สี่ แสดงว่าบล็อกด้านหน้าแบบเหรียญยันต์ห้านี้แกะมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2467 แล้ว แต่ใช้สร้างเฉพาะเหรียญเนื้อทองคำ พอต่อมาในตอนต้นปี พ.ศ. 2469 พระปลัดแจ้งจึงได้ให้ช่างเนียมที่สร้างเหรียญเนื้อทองคำสร้างเหรียญหลัง ยันต์ห้าโดยใช้แม่พิมพ์ด้านเหรียญเนื้อทองคำ และแกะแม่พิมพ์ด้านหลังใหม่เป็นแบบยันต์ห้า และระบุปี พ.ศ. ที่สร้างเป็นปี พ.ศ. 2469 โดยสร้างเป็นเนื้อสัมฤทธิ์ทั้งหมด

สรุปได้ว่าเหรียญหลังยันต์ห้านี้เป็นเหรียญที่สร้างทันหลวงปู่เอี่ยม โดยสร้างในตอนต้นปี พ.ศ. 2469 ก่อนที่หลวงปู่เอี่ยมจะมรณภาพ 3 เดือน อย่างไรก็ตาม เหรียญยันต์ห้านี้ก็เป็นเหรียญนิยมของหลวงปู่เอี่ยมวัดหนังอยู่แล้ว ส่วนสนนราคาก็ย่อมเยาว์ลงมาจากเหรียญยันต์สี่ ราคาอยู่ที่หลักแสนเช่นกัน เป็นเหรียญที่น่าเก็บอีกเหรียญหนึ่งของหลวงปู่เอี่ยม และสบายใจได้ว่าทันหลวงปู่เอี่ยมปลุกเสกแน่นอน

สนใจชมพระเครื่องในร้านคลิ๊กที่นี่เลยครับ สิริถาวร พระเครื่อง