วัดกลางบางแก้ว จังหวัดนครปฐม เป็นวัดราษฎร์เก่าแก่สร้างมาแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาหรือตอนปลายของยุคอู่ทอง เดิมชื่อว่า "วัดคงคาราม" หรือที่ชาวบ้านมักเรียกว่า "วัดกลาง" เพราะตั้งอยู่ปากคลองบางแก้ว ในปี พ.ศ.2458 สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระยาวชิรญาณวโรรส ประทานชื่อใหม่ว่า "วัดกลางบางแก้ว" ตรงกับสมัยที่พระพุทธวิถีนายก (บุญ ขันธโชติ) เป็นเจ้าอาวาส



นับแต่นั้นมาจึงใช้ชื่อวัดกลางบางแก้วเป็นทางราชการมาตราบจนปัจจุบัน



วัดกลางบางแก้วนับเป็นวัดที่มีชื่อเสียงและเป็นที่เคารพศรัทธาของพุทธศาสนิกชนมาโดยตลอด เนื่องด้วยเจ้าอาวาสทุกรูปที่ปกครองดูแลวัด อันประกอบด้วย หลวงปู่บุญ, หลวงปู่เพิ่ม, หลวงปู่เจือ และหลวงปู่บุญช่วย เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน



ล้วนเป็นพระภิกษุที่ทรงไว้ซึ่งศีลาจารวัตรและปกครองดูแลพัฒนาวัดให้รุ่งเรืองอย่างสืบเนื่องเรื่อยมา ส่งเสริมพระบวรพุทธศาสนาให้คงอยู่ยืนยาวสืบไป น้อมนำให้พุทธศาสนิกชนแวะเวียนกันเข้าวัด ฟังเทศน์ฟังธรรม ร่วมทำบุญทำทานกันอย่างเนืองแน่น



กล่าวถึงหลวงปู่บุญ เจ้าอาวาสรูปแรก ท่านเป็นชาวกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร เกิดเมื่อปีพ.ศ.2391 บิดา-มารดาชื่อ นายเส็ง และนางลิ้ม ศึกษาร่ำเรียนอักขรสมัยเบื้องต้นกับพระปลัดทอง วัดคงคาราม (วัดกลางบางแก้ว) จนอายุ 15 ปีจึงบรรพชา อายุได้ 22 ปีอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดกลางบางแก้ว มีพระปลัดปาน วัดพิไทยทาราม (วัดตุ๊กตา) เป็นพระอุปัชฌาย์, พระปลัดทอง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการทรัพย์ วัดงิ้วราย เป็นพระอนุสาวนาจารย์ได้รับฉายา "ขันธโชติ"



หลวงปู่บุญตั้งใจศึกษาพระปริยัติธรรมและพุทธาคมจนแตกฉานเชี่ยวชาญ ปฏิบัติตนอย่างเคร่งครัดในสมณเพศ เป็นที่เคารพศรัทธาแก่พุทธศาสนิกชน จนในปีพ.ศ.2429 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดกลางบางแก้ว ท่านได้พัฒนาวัดจนเจริญรุ่งเรือง ปฏิบัติสังฆกิจต่างๆ เพื่อเผยแผ่และสืบทอดพระพุทธศาสนา ตามหลักธรรมแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า



นอกจากนี้ ท่านยังเป็นพระนักปฏิบัติมุ่งธุดงควัตรและเจริญวิปัสสนากรรมฐาน จนได้รับการยกย่องให้เป็นพระเกจิยอดเยี่ยมแห่งยุค แม้สมเด็จพระสังฆราช (แพ) แห่งวัดสุทัศนเทพวราราม หรือท่านเจ้าคุณพระสุนทรสมาจารย์ (พรหม) วัดกัลยาณมิตร ยังให้ความเคารพศรัทธา



ในปีพ.ศ.2431 เป็นพระกรรมวาจาจารย์, ปีพ.ศ.2442 เป็นเจ้าคณะอำเภอ, ปีพ.ศ.2459 เป็นพระอุปัชฌาย์ และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะแขวง, ปีพ.ศ.2462 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรในราชทินนามพระครูพุทธวิถีนายก ตำแหน่งประธานกรรมการคณะสงฆ์จังหวัดนครปฐม สมุทรสาคร และสุพรรณบุรี, ในปีพ.ศ.2472 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญ ที่พระพุทธวิถีนายก



ท่านมรณภาพในปีพ.ศ.2478 สิริอายุ 87 ปี พรรษา 65



หลวงปู่บุญเป็นพระเกจิอาจารย์ผู้โด่งดังและเป็นที่เคารพเลื่อมใสมากรูปหนึ่งของจังหวัดนครปฐม ประการสำคัญท่านเป็นต้นตำรับ "ยาจินดามณี" ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็น "ยาวาสนา" ที่ผู้ใดได้รับประทานก็จะเกิดสิริมงคล อย่างยิ่ง และตราบจนปัจจุบันวัตถุมงคลต่างๆ ของวัดกลางบางแก้วก็ยังคงใช้ "ผงยาจินดามณี ตำรับหลวงปู่บุญ" เป็นส่วนผสมในเนื้อหามวลสาร และยังคงไว้ซึ่งพุทธคุณแก่กล้าดังเดิม



วัตถุมงคลที่หลวงปู่บุญสร้างนั้นมีมากมาย อาทิ พระหลวงปู่บุญ เจ้าสัว รุ่นแรก, พระหลวงปู่บุญ พิมพ์เศียรโล้นสะดุ้งกลับ เนื้อผงยาจินดามณีและเนื้อดิน หรือแม้แต่เครื่องรางของขลังและเบี้ยแก้ต่างๆ ซึ่งล้วนทรงพุทธานุภาพเป็นที่ยอมรับและนิยมสะสมของบรรดาลูกศิษย์ลูกหาและนักนิยมสะสมพระเครื่องและเหรียญคณาจารย์มาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เนื่องด้วยความเลื่อมใสศรัทธาในหลวงปู่บุญและพุทธานุภาพที่ปรากฏประจักษ์



แต่ที่นับได้ว่าเป็นวัตถุมงคลชิ้นเอกของท่าน ซึ่งนับวันจะหายากยิ่งและเป็นที่แสวงหาอย่างสูง นั่นคือ "เหรียญพระพุทธชินราช" ซึ่งเป็นเหรียญปั๊มรูปเหมือนที่หลวงปู่บุญสร้างเป็นครั้งแรกและครั้งเดียว



ทั้งยังได้รับการยกย่องว่าเป็นเหรียญจำลองพระพุทธชินราชเหรียญหนึ่งที่มีความงดงามมาก



สนนราคา ณ ปัจจุบันกระโดดไปถึงหลักแสนปลายๆ ถึงล้านแล้วครับผม

แหล่งข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด