มีศัพท์คำหนึ่งที่ใช้กันมานานในวงการพระ...อยากจะเขียนถึง

ไม่เชิงเป็นคำคมคารมเซียนสักเท่าไหร่ เพราะก็ใช้ในวงการอื่นเช่นกัน

คงขอยืมมาใช้ จนกลายเป็นหนึ่งศัพท์เซียนมาตรฐาน

มันคือชื่อของกระดาษสำคัญแผ่นหนึ่ง ซึ่งให้มากับพระเครื่อง ที่เราไปบูชาจากวัด

เรียกกันชัดๆ ว่า "ใบฝอย"

ขออนุญาตนำมาฝอยให้ฟังในตอนนี้ซะเลย

ใบฝอย : ใบแสดงข้อมูลการเกี่ยวกับพระเครื่อง ที่ให้เช่าบูชา

ก่อนอื่นคงต้องถอดรากศัพท์ของคำว่า "ฝอย" กันตามธรรมเนียม

คำนี้แปลตรงๆ ไม่อ้อมค้อมว่า...พูดมาก ขี้โม้

ความหมายใกล้เคียงว่าจะไปในทางด้านลบ

คลับคล้ายว่ารายการ "คุณพระช่วย" เคยขยายความว่ามาจากแผงยาสมัยโบราณ

ที่มักเขียนอวดอ้างสรรพคุณเกินจริงลงบนแผ่นกระดาษกำกับยา

พอมาถึงยุคที่มีการสร้างพระให้ศาสนิก ชนเช่าบูชาเพื่อนำปัจจัยไปทำบุญ ก็มักจะแนบเอกสารมาให้ด้วย เป็นแผ่นเล็กๆ บางๆ

เรียกเหมือนกันว่า... "ใบฝอย"

ใครริเรียกเราไม่รู้ แต่คงไม่ใช่หลวงปู่หลวงพ่อแน่ๆ

ใบฝอยเริ่มจัดพิมพ์กันเมื่อไหร่ ก็จนปัญญาไม่สามารถค้นคว้ามาได้

เท่าที่เห็นก็ทำกันมานาน อย่างพระที่หลวงพ่อปาน วัดบางนมโค ท่านสร้างแจก ก็มีใบฝอยแบบนี้แนบมาแล้วตั้งแต่ปี 2460

คนจำนวนไม่น้อยชอบสะสมเจ้าใบนี้ แม้มีสภาพเป็นเศษกระดาษ-ขาดๆ รุ่งริ่ง ก็ยังเก็บไว้อย่างให้คุณค่า...หวงแหน

จัดเป็นเอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์ของวงการพระเครื่อง เมืองไทยก็ว่าได้

ใบดังกล่าวจะแจงเจตนาที่มาในการสร้างและขออนุโมทนาบุญกับผู้ที่มารับพระไปบูชา

บ้างก็อธิบายอย่างครบครันถึงกระบวน การจัดสร้าง

บอกถึงขั้นตอนในการตระเตรียมสรรหาเทหวัตถุมวลสาร รวมถึงฤกษ์ยาม และความศักดิ์สิทธิ์ของพุทธพิธีปลุกเสก

มักไม่ลืมที่จะบรรยายถึงพุทธคุณของพระเครื่อง รุ่นนั้นๆ ว่ามีดีทางด้านไหน

พร้อมให้คาถาบูชา-วิธีใช้ รวมถึงข้อห้ามไม่พึงกระทำ

ให้ต้องระวังในพฤติกรรมต่างๆ อย่างถี่ยิบ...เป็นข้อๆ

จึงเห็นว่าหลายเรื่องในใบฝอย ล้วนเป็นข้อมูล-ข้อเท็จจริงที่ไม่ได้โม้...พูดมาก

นับเป็นกุศโลบายที่มุ่งเน้นให้คนเป็นคนดีซะด้วยซ้ำ

ตรงกับข้อกำหนด-ข้อห้ามในศีลธรรมที่พึงต้องปฏิบัติกันอยู่แล้ว

เช่น ห้ามด่าพ่อด่าแม่ ห้ามเล่นชู้กับเมียชาวบ้าน เป็นต้น

แต่นำมากล่าวอ้างกันใหม่ให้ดูเป็นเรื่องเข้มขลัง

เชิงขู่นิดๆ ไม่ให้คิดทำในเรื่องไม่ดี ประเดี๋ยวพระจะเสื่อม หายขลัง...ประมาณนั้น

ก็มีบางใบฝอยที่อาจดูเหมือนฝอยบ้าง อย่างการอวดอ้างกฤดาภินิหารและข้อห้ามพิสดารดุเดือดเผ็ดมัน

อันนี้มักเป็นหมวดเครื่องรางของขลัง...ที่ไม่ใช่พระ!

ทำให้หลายคนเป็นงง สงสัย เพราะไม่ใช่พุทธบัญญัติทางพระศาสนา

ข้อห้ามแปลกๆ ที่เคยอ่านพบ คือ การห้ามกินน้ำเต้าและมะเฟือง

เรื่องของเรื่องคือมีความเชื่อว่ามันคือนมของนางสีดา (แล้วมันผิดตรงไหน)

สอบถามผู้รู้ได้ความว่า...ถ้าใครที่ฝึกฝนด้านไสยเวทมา โดยเฉพาะประเภทวิชา อยู่ยงคงกระพัน หนังเหนียวจะยึดมั่นตามตำราว่าห้ามกินพืช 5 ชนิด

ได้แก่ ฟัก แฟง น้ำเต้า มะเฟือง มะยม

บางครั้งก็ห้ามถ่มน้ำลายลงโถส้วม ห้ามลอดราวตากผ้า หรือห้ามเอาขันที่ใช้ล้างก้นมาล้างหน้า

เพราะถือสาว่าเกี่ยวข้องกับสิ่งสกปรกเป็นของต่ำ

คนหัวสมัยใหม่อ่านแล้วอาจขำ มองว่าเป็นเรื่องเหลือเชื่อ พิสูจน์ยาก

ไม่อยากใช้คำว่า "โม้" แต่ก็อาจแอบคิดกันอยู่ในใจไปในทำนองนั้น

ตรงนี้กระมังที่เดาว่าน่าจะถูกนำไปเปรียบเทียบเรียกชื่อใช้เหมือนๆ กันว่า..."ใบฝอย"

อย่างไรก็ตามทั้งหมดล้วนเป็นเรื่องความเชื่อแต่โบราณ

พุทธวิถีสมัยใหม่ จะไม่ใส่ใจในสิ่งเหล่านี้

สิ่งเดียวที่เน้นย้ำคือให้หมั่นปฏิบัติภาวนา รับรองว่าไม่มีเสื่อม

เรื่องจริงนะ...ไม่ได้ฝอย!

แหล่งข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด