อาวุธที่สำคัญสุดของเซียนพระคือ "ตา"

ต้องดูแลรักษาให้คมกริบกันผิดพลาด

เวลาดูพระก็ต้องผ่านเลนส์ที่ทำเป็นกล้องส่องพระอันเล็กๆ...ช่วยขยาย

จะได้จะเสีย-ตกม้าตาย ก็อยู่ที่เสี้ยววินาทีที่ใช้ตาในการพิจารณาเช่าพระ

กับเรื่องนี้...มีศัพท์เก่าๆ คำหนึ่งที่น่ากล่าวถึง

ใช้เวลาอ่านแป๊บนึงนะครับ



ตากลับ : ดูพระผิดพลาด

คำคำนี้ปกติจะแปลว่า...ลักษณะที่สายตาคนมีอายุกลับเห็นชัดขึ้น

แต่วงการพระเอามาแปลกลับด้าน หมายถึงสายตาเซียนมากประสบการณ์ที่กลับแย่ลง

คือคำถากถางเซียนที่ดูพระผิดเพี้ยนพลาดท่าอย่างไม่น่าจะเกิดขึ้น

ทั้งๆ ที่เป็นพระในสายถนัด เคยอ่านขาดดูได้อย่างแม่นยำ

มักมาจากความประมาทเลินเล่อ เผอเรอเพราะ...ความโลภ

โดนล่อด้วยราคาพระที่ต่ำกว่ามูลค่าความเป็นจริง

หรือเกิดจากความดันทุรังสูง เชื่อมั่นในข้อมูลพิเศษที่ได้มาซึ่งยังต้องพิสูจน์ แต่กลับคิดว่าใช่-ชัวร์แล้ว

ลืมไปว่าวงการพระให้ความสำคัญเป็นที่สุดกับคำว่า "มาตรฐานสากล"

สิ่งใด เรื่องไหน พระอะไรที่วงการยังไม่ให้การยอมรับอย่างเอกฉันท์ ก็จะให้ถือว่า "ไม่เล่น" เอาไว้ก่อน

อย่างเช่นพระสมเด็จฯ มีกี่พิมพ์ กี่วัด ก็จะเล่นกันแต่เฉพาะที่สรุปชัดๆ แล้วเท่านั้น

ทีนี้เรื่องมันเกิดตรงที่เซียนบางท่านไปค้นพบพระสมเด็จกรุใหม่ จึงนำไปเชื่อมโยงกับหลักฐานข้อมูลทางประวัติศาสตร์ต่างๆ

เห็นว่าเนื้อหา มวลสาร รูปทรง มีองค์ประกอบหลายอย่าง (เอาใจช่วยให้) ดูคล้าย

เชื่อมั่นอย่างเอาเป็นเอาตาย ทั้งที่ยังเป็นแค่...สมมติฐาน

อาศัยแค่ทฤษฎี "ความน่าจะเป็น" รีบสรุปอยู่คนเดียวว่า...ใช่

สุดท้าย...ไม่มีใครเล่นด้วย

แบบนี้เข้าข่าย...ตากลับ

เซียนรุ่นใหญ่ไม่ประสงค์ออกนามท่านหนึ่งเล่าว่า...การพิจารณาพระแท้นั้นมีเทคนิคมากมาย

เชื่อหรือไม่ว่าต้องใช้อวัยวะหลายส่วนไม่เฉพาะเพียง...ลูกตา

อย่างพระบูชา ถ้าเล่นในตระกูลโลหะสำริด จะหาจุดจบได้ง่าย

เพราะโลหะเก่าที่ไม่มียาง กับใหม่ๆ ที่มียาง เสียงจะต่างกัน...จับความรู้สึกได้

ดีดนิ้วไปที่องค์พระจะได้ยิน เทคนิคจึงให้ฝึกฟังด้วย...หู

เอาง่ายๆ...ท่านบอกให้ลองโยนเหรียญหลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ ปี 2469 กระทบพื้น เสียงจะต่างกันกับของปลอมที่ทำใหม่ในยุคหลัง

เก่าแห้ง...โลหะไม่มียาง จะดัง...แป๊ะ

ใหม่สด...มียาง จะดัง...กริ๊ง

หนักกว่านั้นในบางครั้ง การพิสูจน์ความเก๊แท้ถึงขั้นต้องใช้...จมูก

เพื่อดมกลิ่นว่ามีสารเคมีที่ใช้ร่วมในการทำพระเก๊ติดมากับองค์พระด้วยหรือไม่

ให้ชัวร์บางครั้งยังต้อง...ชิม

เพื่อให้ลิ้นรับรู้รสชาติว่าหยอดกรดทำสนิมเทียมให้แลเก่าบ้างหรือเปล่า

เคยพบว่าพระกรุสนิมแดงที่ชอบเล่นกันนั้น มองด้วยตาอาจดูคล้าย

แต่เมื่อดม ดันกลายเป็นสีแดงที่ใช้โป๊วตัวถังรถยนต์!

พระซ่อม ศัลยกรรมหรือล้างมา ก็ต้องดูให้ออก

เซียนพระเก่าหลายท่านจึงค้นหาท่าไม้ตาย ด้วยการฝึกสายตาจดจำดู "รัก" จนแม่นยำ

คือยางไม้ที่คนรุ่นเก่าใช้เคลือบถนอมพระและเครื่องรางไม่ให้เสียหาย ปรากฏอยู่กับพระเครื่องเก่าๆ มากมาย

ใครแม่น "รัก" ก็จะหาข้อยุติได้ในหลายกรณีที่มีข้อถกเถียง

เซียนสมัยนี้ยังต้องปรับเปลี่ยนตัวเองให้ทันสมัย ให้รู้เท่าทันขบวนการทำพระเก๊

ด้วยว่าเทคโนโลยีสมัยนี้ก้าวหน้ามาก อะไรที่เคยมั่นใจว่าไม่สามารถทำได้ พอผ่านไประยะเวลาหนึ่งอาจเป็นเรื่องกล้วยๆ หมูๆ

หากย่ำอยู่กับที่ พอไปเจอของเก๊ดีฝีมือเยี่ยม ก็ตากลับ...ตามระเบียบ

เซียนน้องใหม่บางท่านเลยคิดต่าง

แทนที่จะส่องแต่พระแท้ กลับลงทุนหาพระปลอมมาส่องศึกษา

ส่องไปส่องมาเลยยิ่งกว่าตากลับ

จำสลับของปลอมเป็นแท้...ไปเฉื่อย

"ตาแตก" เลยงานนี้...เหนื่อยฝุดๆ

แหล่งข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด