"หลวงปู่นาค โชติโก" หรือ "พระครูปัจฉิมทิศบริหาร" อดีตเจ้าอาวาสวัดห้วยจระเข้ ต.พระปฐมเจดีย์ อ.เมือง จ.นคร ปฐม พระเกจิอาจารย์ชื่อดังของเมืองนครปฐม ที่ได้รับความเลื่อมใสศรัทธาจากสาธุชนในพื้นที่



อัตโนประวัติ หลวงปู่นาค เกิดเมื่อปี พ.ศ.2358 (ร.ศ.35) ตรงกับปีกุน จ.ศ.1177 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2



อายุ 21 ปี อุปสมบท ณ พัทธสีมา วัดพระปฐมเจดีย์ ตรงกับปี พ.ศ.2379 พระอุปัชฌาย์ไม่ปรากฏนาม ทราบแต่พระกรรมวาจาจารย์ คือ พระปฐมเจติยานุรักษ์ (หลวงปู่กล่ำ) เจ้าอาวาสวัดพระปฐมเจดีย์ เจ้าคณะจังหวัดนครปฐม ได้รับฉายา โชติโก



หลังบวชแล้วได้จำพรรษาอยู่วัดพระปฐมเจดีย์กับหลวงปู่กล่ำ เจ้าอาวาส ทั้งสองเป็นสหธรรมิก มีความสนิทสนมกันดี ช่วยกันทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาด้วยดีตลอดมา



ปีพ.ศ.2432 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งพระเถระ 4 รูป เพื่อทำหน้าที่รักษาองค์พระปฐมเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ คือ 1.พระครูปริมานุรักษ์ (นวม พรหมโชติ) วัดสรรเพชญ รักษาด้านทิศตะวันออก 2.พระครูทักษิณานุกิจ (แจ้ง ธัมมสโร) วัดศิลามูล รักษาด้านทิศใต้ 3.พระครูปัจฉิมทิศบริหาร (นาค โชติโก) วัดห้วยจระเข้ รักษาด้านทิศตะวันตก 4.พระครูอุตร การบดี (ทา) วัดพะเนียงแตก รักษาด้านทิศเหนือ



หลวงปู่นาค ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระครูปัจฉิมทิศบริหาร นอกจากทำหน้าที่รักษาองค์พระปฐมเจดีย์ด้านทิศตะวันตกแล้ว ยังดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะมณฑลนครชัยศรี เทียบกับสมัยนี้เท่ากับตำแหน่งรองเจ้าคณะจังหวัดนครปฐม



หลวงปู่นาค สร้างพระปิดตามหาอุตม์เนื้อเมฆพัด เมื่อปี พ.ศ.2432 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ ท่านเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านการสร้างเนื้อเมฆพัดอย่างมาก การผสมเนื้อแร่ต่างๆ การปั้นพิมพ์และการเทหล่อองค์พระท่านทำด้วยตัวท่านเอง องค์พระที่ท่านหล่อออกมาสวยงาม ไม่มีรอยตะเข็บ ไม่เป็นฟองอากาศ เนื้อพระเป็นสีดำอมเขียว สีดำเงาคล้ายปีกแมลงทับ สวยงามพิสดาร เนื้อพระผิวตึง สมบูรณ์แบบด้านรูปทรง



ว่ากันว่า "หลวงปู่นาค วัดห้วยจระเข้" กับ "หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว" มีความสนิทสนมกัน เป็นสหธรรมิกรุ่นน้อง และมีการแลกเปลี่ยนวิชาซึ่งกันด้วย โดยหลวงปู่บุญขอเรียนวิชาการสร้างเนื้อเมฆพัดไปจากหลวงปู่นาค ส่วนหลวงปู่นาคได้ขอเรียนวิชาอื่นจากหลวงปู่บุญเป็นการแลกเปลี่ยนกัน



ในการสร้างพระปิดตาของหลวงปู่นาค ท่านสร้างหลายครั้งด้วยกัน สร้างไปตามแต่จะมีโอกาส พระปิดตาของท่านจึงมีประมาณ 4-5 พิมพ์ พิมพ์ยอดนิยมได้แก่ พิมพ์ท้องแฟบ พิมพ์ท้องป่อง หรือพิมพ์สะดือจุ่น และพิมพ์หูกระต่าย พุทธคุณเด่นทางด้านเมตตามหานิยม แคล้วคลาดปลอดภัย ฯลฯ



ในการลงเหล็กจารนั้นมีเรื่องเล่ากันว่าหลวงปู่นาคท่านนำเอาพระปิดตาที่สร้างเสร็จแล้วไปลงเหล็กจารที่ท่าน้ำข้างวัด โดยท่านจะนำลงไปจารอักขระใต้น้ำ เมื่อจารเสร็จแล้วจะปล่อยให้พระปิดตาลอยขึ้นมาเหนือน้ำเอง โดยมีลูกศิษย์ที่อยู่บนฝั่งคอยเก็บ



นอกจากการจารอักขระพระปิดตาใต้น้ำแล้ว หลวงปู่นาคมีวิธีการจารอักขระอีกวิธีหนึ่ง คือ ท่านจะไปจารที่กลางทุ่งนา หรือในป่าริมคลองที่มีปูอาศัยอยู่มากๆ เมื่อไปถึงและหารูปูเจอแล้ว ท่านก็จะยืนโดยเอาหัวแม่เท้าขวาอุดที่ปากรูปู จากนั้นจะกำหนดจิตบริกรรมคาถา และลงเหล็กจารไปพร้อมกัน ขณะนั้นทั่วทั้งทุ่งและป่าริมคลองนั้นจะเงียบสงัดทันที เสียงนก หรือแมลงร้องจะไม่มีได้ยิน สัตว์ทุกตัวที่อยู่บริเวณนั้นจะหยุดนิ่งชะงักเป็นจังงังกันหมด



เมื่อท่านผ่อนคลายกำหนดจิตจากการลงอักขระเสร็จแล้ว ทุกอย่างจึงจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติ ก่อนที่จะกลับหลวงปู่นาคจะทำน้ำมนต์รดที่รูปูนั้น เพื่อเป็นการคลายอาคม หากมิเช่นนั้นปูที่อยู่ในรูจะออกมาไม่ได้ หรือถ้าปูอยู่ข้างนอกก็จะกลับลงรูไม่ได้เหมือนกัน



จากพิธีกรรมการสร้างอันเข้มขลังนี้เอง จึงทำให้พระปิดตาห้วยจระเข้เป็นจักรพรรดิของพระปิดตาเนื้อเมฆพัดทั้งปวง



กล่าวสำหรับ "วัดห้วยจระเข้" ตั้งอยู่เลขที่ 447 ถนนพิพิธประสาท ต.พระปฐมเจดีย์ อ.เมือง จ.นครปฐม เดิมมีชื่อวัดว่า "วัดนาคโชติการาม" ต่อมาเปลี่ยนเป็น "วัดใหม่ห้วยจระเข้"



ปัจจุบันได้ชื่อเป็นทางการว่า "วัดห้วยจระเข้" เจ้าอาวาสรูปแรกของวัดคือ "พระครูปัจฉิมทิศบริหาร" หรือ "หลวงปู่นาค โชติโก" ท่านเป็นผู้สร้างวัดนี้ให้เป็นวัดบริวารขององค์พระปฐมเจดีย์ ตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้า อยู่หัว รัชกาลที่ 4

แหล่งข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด