วัดโมลี หรือวัดใหม่สุวรรณโมลี ต.บาง รักใหญ่ อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี ตีความตามนามแปลว่ามวยผมเนื่องจาก ผู้สร้างได้สละปิ่นปักมวยผมออกขายนำเงินมาสร้างวัด และใช้ปิ่นปักมวยผมเป็นสัญลักษณ์ของวัดมาตลอดจนทุกวันนี้

วัดโมลีได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ.2461 และได้ผูกพัทธสีมาประมาณ พ.ศ.2467 ในหนังสือ "ที่ระลึกงานพระราชทานเพลิงศพหลวงปู่เผือก" ซึ่ง พ.จ.อ.เชื้อ จุลพันธ์ เรียบเรียงไว้เมื่อ พ.ศ.2510 กล่าวไว้ว่า วัดโมลีสร้างขึ้นในราว พ.ศ.2369 ในสมัยรัชกาลที่ 3 โดยเจ้าอาวาสรูปแรกมีชื่อว่า เถื่อน ซึ่งต่อมาได้ลาสิกขา และเจ้าอาวาสวัดรูปที่ 3 นั้นเอง ที่สร้างชื่อเสียงเรียงนามให้กับวัดโมลีแห่งนี้ ซึ่งก็คือ หลวงปู่จัน กล่าวว่าหลวงปู่จัน เป็นพระภิกษุชาวเขมรที่ธุดงค์ผ่านมาจำพรรษาที่วัดโมลี กระทั่งได้เป็นเจ้าอาวาสวัดในที่สุด

หลวงปู่จันชอบเล่นแร่แปรธาตุ เพื่อหาธาตุโลหะอันศักดิ์สิทธิ์ จนกระทั่งในที่สุดเมื่อท่านค้นพบ "แร่บางไผ่" อันเป็นแร่เหล็กชนิดหนึ่ง พบที่คลองบางคูลัด ท่านได้ลงเรือพายหาจับแร่ตัวเมียมาใส่ตุ่มปิดไว้ด้วยผงวิเศษและเฉลว จากนั้นจึงรดด้วยน้ำคาวปลา ปรากฏว่าแร่ตัวผู้ได้เข้ามาจับอยู่เต็มรอบตุ่ม ท่านจึงได้นำมา สร้างเป็นองค์พระภควัม หรือพระปิดตาแร่บางไผ่ ในลักษณะที่ปิดทวารทั้ง 9 หรือที่เรียกกันว่า พระปิดตามหาอุตม์ เป็นพระปิดตาที่มีลักษณะพิเศษเฉพาะตัว ทั้งยังมีเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใคร แม้แต่ของหลวงปู่เกิด วัดบางเดื่อ จังหวัดนนทบุรี ที่สร้างพระปิดตาด้วยแร่บางไผ่เช่นกัน

พระปิดตามหาอุตม์ ไม่เพียงแต่เป็นพระปิดตาที่ปั้นหุ่นทีละองค์ เส้นสายต่างๆ ตลอดจนขนาดจึงไม่เท่ากัน แต่จะมีความละม้ายคล้ายคลึงกัน เพียงพบว่าองค์ใดองค์หนึ่งเหมือนกันชนิดถอดพิมพ์ออกมาแล้ว ยืนยันได้ทันทีว่า 1 ในนั้นเป็นพระเครื่องของปลอมองค์หนึ่งอย่างแน่นอน

พระปิดตาแร่บางไผ่ ของหลวงปู่จัน ถือว่าเป็นหนึ่งของพระปิดตาในชุดเบญจภาคี พระปิดตาเนื้อโลหะ แร่พลวง พระปิดตามหาอุตม์ ลักษณะเป็นรูปองค์พระปิดตา ด้านหน้า ยกพระหัตถ์ทั้งสองข้างขึ้นปิดพระพักตร์ บ้างมีทั้งปิดพระพักตร์และพระหัตถ์ อีกคู่หนึ่งล้วงลงมาปิดทวาร พระอุระ (อก) มียันต์กำกับแบบเส้นกลม เส้นสายเป็นแบบเส้นขนมจีนวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ตรง 'พระอุระ' นี้เป็นจุดเอกลักษณ์ของพระปิดตาหลวงปู่จัน จะปรากฏว่ายันต์ "นะ" ที่ปรากฏเป็นรูปคล้ายตัว "S" หรือเลข "8" วิ่งม้วนหางขึ้นไปเป็นอุณาโลม เรียกว่า "ยันต์นะมหาอุตม์" ส่วนด้านหลังจะเป็นเส้นยันต์อักขระนูนหนา ตั้งแต่พระเศียรจรดส่วนด้านล่าง นอกจากนี้ ในส่วนด้านหลังอาจพบทำปิดหน้าปิดหลัง หรือแบบพิมพ์สองหน้า กระทั่งพิมพ์สามหน้าก็มีพบ ที่ไม่ปรากฏเส้นยันต์เลยก็มีเช่นกัน

พระปิดตาแร่บางไผ่ นั้นแสดงให้เห็นการเล่นแร่แปรธาตุของคณาจารย์โบราณ โลหะมีความเปราะ เป็นแร่ที่สนิมกินตัวเอง ให้หมั่นใช้น้ำมันจันทน์ชโลมกันสนิม ปัจจุบันใช้น้ำมันจักรก็ได้ สำหรับยันต์นั้นเรียก "เฑาะว์ขัดสมาธิ" อยู่ตรงกลางยันต์แถวล่างคือ "นะ มะ พะ ทะ" อันเป็นหัวใจของธาตุทั้งสี่ คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ

พระปิดตาแร่บางไผ่ หลวงปู่จัน แบ่งแยกได้เป็นพิมพ์ต่างๆ ที่เล่นหาสะสมกันในวงการ ดังนี้

- พิมพ์เศียรตัด-พิมพ์หมวกแก๊ป

- พิมพ์เศียรเงาะ-พิมพ์ฐานสูง-พิมพ์สามหน้า-พิมพ์สองหน้า-พิมพ์เศียรโต

ในด้านการพิจารณาโบราณกล่าวไว้ว่า "ปิลันท์ดูไข บางไผ่ดูเสียน" หมายถึง พระปิลันท์ของแท้จะมีไขสีขาวขึ้น ส่วนในแร่บางไผ่นั้น ให้สังเกตดู จะมีเส้นเสียนขึ้นอยู่ทั่วองค์พระทั้งด้านหน้าด้านหลัง บางองค์หากมีสนิมกินจะเห็นสนิมเหล็กสีแดงเกาะหุ้มหนาตลอดองค์ ตามซอกมุมลึกมักพบว่ามีเศษดินสีดำซึ่งเป็นดินเบ้า เนื่องจากไม่ได้พอกขี้วัว จึงพบว่าผิวองค์พระจะไม่เรียบตึง จะเป็นริ้วรอยย่นบ้าง เป็นจุดหรือรูพรุนบ้าง เนื้อดูดติดกับแม่เหล็ก มีความเปราะและมีน้ำหนัก แต่ละองค์เนื่องจากปั้นทีละองค์จึงจะไม่มีเหมือนกัน

สนนราคาสูงเป็นหลักหลายๆ แสนทีเดียวครับผม

แหล่งข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสด